به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد
چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را؟
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد
چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به آرزویی اشاره می‌کند که در آن به زیبایی و نور ماه مصر می‌نگرد و از حسرت و کم‌توجهی به زیبایی‌ها و امکانات دیگر وطنش سخن می‌گوید. او به نوعی دلتنگی نسبت به وطن و نارضایتی از کمبودها و مضایقه‌هایی که در آن وجود دارد، اشاره می‌کند. این احساس نشان‌دهندهٔ یک قلب عاشق است که هر زیبایی دیگری را در مقایسه با وطن خود کم می‌داند.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شخص از زندگی و امکاناتی که در کشور خود دارد، نه تنها راضی نیست بلکه از زیبایی‌ها و نعمت‌های دیگر نقاط جهان نیز توقع و آرزو دارد. به طور خاص، اشاره به این دارد که حتی زیبایی‌هایی مانند ماه را که در مکان‌های دیگر (مصر) وجود دارد، با یک پیرهن (سمبل چیزهای ساده و معمولی) مقایسه می‌کند و این نشان‌دهنده این است که توقعات و آرزوهای او بیشتر از آنچه که در وطن خود دارد، است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.