چون گوهر گرامی آدم درین بساط
مسجود آفرینش و مردود آتشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون گوهر گرامی آدم درین بساط
مسجود آفرینش و مردود آتشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به ارزش و جایگاه والای انسان اشاره می‌کند و تأکید دارد که انسان به عنوان مخلوقی گران‌بها در جهان آفریده شده است. او با بیان اینکه انسان مورد ستایش و تقدیر قرار گرفته، در عین حال بر طرد و نفی برخی از ویژگی‌های منفی تأکید می‌کند. این شعر در واقع معرفت و اهمیت وجود انسانی را در برابر آتش و ناپاکی‌ها مطرح می‌کند.
هوش مصنوعی: انسان به عنوان یک جواهر ارزشمند در این جهان، مورد ستایش و احترام آفرینش قرار گرفته است، اما در عین حال، در آتش سرنوشت و آزمایش‌ها مورد رد و طرد قرار گرفته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.