بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
چو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
چو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. او از عشق می‌خواهد که مانند آبی بر خاک وجودش ببارد و سردی و افسردگی را از دلش بزداید. شاعر احساس ناتوانی می‌کند و به غفلت دیگران کنایه می‌زند و از عشق می‌خواهد که او را از این حالت رها کند. در پایان، با یادآوری داستان یوسف، اشاره می‌کند که برای رسیدن به سعادت باید با وجود سختی‌ها و افتادگی‌ها مواجهه‌ای شجاعانه داشت.
هوش مصنوعی: ای عشق جان، به سوی من بیا و درد دل مرا تسکین بده. بگذار احساساتم مانند صبح روشن و تازه شود و از این سردی و تنهایی رهایی یابد.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به وضعیت روحی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که احساساتی مانند افسردگی و غم او را تحت تأثیر قرار داده است. او از اشک‌هایش به عنوان نشانه‌ای از زخم‌های عاطفی یاد می‌کند و آرزو دارد که این خواب‌آلودگان که در غفلت به سر می‌برند، از حال‌وهوای خواب‌آلودگی بیرون بیایند و به واقعیت پی ببرند.
هوش مصنوعی: افتادگی و بی‌نظمی گاه می‌تواند انسان را به جایی برساند که نزدیکتر از همیشه به کامیابی باشد. مانند داستان یوسف که برای رسیدن به مقامش، ابتدا در چاهی قرار گرفت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.