بهار مایه غفلت بود گرانان را
شکوفه پنبه گوش است باغبانان را
چراغ گل به نسیم بهانه ای بندست
مبر به سیر چمن آستین فشانان را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بهار مایه غفلت بود گرانان را
شکوفه پنبه گوش است باغبانان را
چراغ گل به نسیم بهانه ای بندست
مبر به سیر چمن آستین فشانان را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تأثیرات بهار بر روح و احساسات انسان‌ها می‌پردازد. بهار، با زیبایی‌هایش، ممکن است برخی را غافل کند و در عوض، باغبانان را به زحماتشان آگاه می‌سازد. همچنین اشاره می‌شود که شکوفه‌های گل و نسیم، یادآوری‌هایی برای توجه و مراقبت از طبیعت هستند، و دعوت به دقت در مراقبت از باغ و چمن‌ها می‌شود. در نهایت، بیشتر بر اهمیت آگاهی و توجه در برابر زیبایی‌های زندگی تأکید می‌شود.
هوش مصنوعی: بهار باعث غفلت افراد ثروتمند می‌شود، در حالی که برای باغبانان، شکوفه‌ی پنبه نشانه‌گذار آگاهی و توجه است.
هوش مصنوعی: چراغ گل به خاطر نسیم نازک و ملایم، بهانه‌ای برای روشنایی‌اش دارد. بی‌جهت و بدون دلیل، آستین‌هایی را که در باغ به سمت گل‌ها دراز شده‌اند، با خود مبر و نبر.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.