|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای
آغوش باز در ره سیلاب کرده ای
در جستجوی ماهی سیمین لباس او
تن را درین محیط چو قلاب کرده ای
چون طفل، گوش هوش به افسانه داده ای
در رهگذار سیل فنا خواب کرده ای
درگاه خلق را به خدا برگزیده ای
بتخانه را تصور محراب کرده ای
چون ابر، دامن از کف دریا کشیده ای
دل در هوای وصل گهر آب کرده ای
از صحبت هدف ز هواهای مختلف
قطع نظر چو ناوک پرتاب کرده ای
دست از جهان بشوی، چه فارغ نشسته ای؟
صائب ترا که هست دل آب کرده ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق و نگرانی‌های خود دربارهٔ زندگی و دنیا می‌پردازد. او از کسالت و گرفتاری‌های دنیوی صحبت کرده و به دنبال وصل و ارتباطی عمیق‌تر می‌گردد. شاعر بر این باور است که در جستجوی معشوق، خود را در اوهام گم کرده و از واقعیت‌های زندگی دور شده است. او به انتقاد از افرادی می‌پردازد که در پی دنیا و مادیات هستند و آن را بر اتصال به خدا و معنویت ترجیح می‌دهند. در انتها، شاعر از مخاطب خود دعوت می‌کند تا از تعلقات دنیوی دست بکشد و به عمق معانی بپردازد.
هوش مصنوعی: من کیستم که دل خود را به این حالت درآورده‌ام، در حالی که با آغوشی باز به سیلاب‌ها و سختی‌ها روی آورده‌ام؟
هوش مصنوعی: در جستجوی ماهی نقره‌ای، لباس تو در این فضا به مانند قلابی شده است که تو را به خود جذب کرده است.
هوش مصنوعی: شما مانند کودکی هستید که با دقت به داستان گوش داده‌اید، اما در مسیر و جریانی که به نابودی منجر می‌شود، غافل و خوابیده‌اید.
هوش مصنوعی: تو به درگاه مردم روی آورده‌ای و خانه‌ی بت‌پرستی را به جایگاه عبادت تصور کرده‌ای.
هوش مصنوعی: تو مانند ابر، دامن از روی دریا برداشته‌ای و دلت در آرزوی وصالی چون مروارید، آب شده است.
هوش مصنوعی: وقتی که در گفتگو به احساسات و خواسته‌های مختلف توجه نداشته‌ای و مانند تیرکمانی که تیرش را پرتاب کرده‌ای، به هدف خود خالصانه دست یافته‌ای.
هوش مصنوعی: از دنیای مادی فاصله بگیر، چرا که در آرامش نشسته‌ای. تو که دلت به اندازه‌ای نرم و حساس شده، به چه چیز دیگر فکر می‌کنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رفتی و صیدِ خاطر احباب کرده‌ای
قلّاب شوق ر دلِ اصحاب کرده‌ای
دل برده‌ای و تاختن آورده‌ای به جان
آهسته‌تر که زهره ی ما آب کرده‌ای
بس زاهدانِ خشک که در بحرِ زهدشان
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.