نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین
چشم زرین چنگ آن غارتگر دین را ببین
پیش آن رو حرف خوبان ختن گفتن خطاست
زیر چین زلف، آن رخسار ماچین را ببین
در دل شب گر ندیدی صبح عالمتاب را
در لباس عنبرین آن سرو سیمین را ببین
گر ندیدی شاخ گل را با خزان آمیخته
بر سر دوش من آن دست نگارین را ببین
ای که می پرسی چرا گردیده ای مست و خراب؟
آن لب میگون و آن چشم خمارین را ببین
خنده کبک است در گوشش فغان عاشقان
سرگرانی را نظر کن، کوه تمکین را ببین
گر ندیدی ریشه جان بر لب آب حیات
گرد آن لبهای میگون خط مشکین را ببین
صائب از دامان گل دست طمع کوتاه دار
زخمی خار ندامت دست گلچین را ببین


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییها و جذابیتهای معشوق خود میپردازد و با استفاده از تصویرهای شاعرانه، صفات دلربا و فریبای او را به تصویر میکشد. او از نرگس و مژگان و چشمان زرین معشوق صحبت میکند و به زیباییهای چهره و زلف او اشاره میکند. به نظر میرسد که شاعر میخواهد به شنونده یادآوری کند که زیبایی واقعی را در نکات باریک و جزئیات نهفته است و این زیباییها میتواند عشق و شیدایی را در دل عاشق برانگیزد. در نهایت، شاعر با دعوت به دوری از دنیا و توجه به معشوق، میخواهد هشدار دهد که در پی زیباییها، ممکن است آسیبهایی نیز وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: به زیبایی نرگس نیلوفر اشاره میکند و مژگانی طلایی را میبیند. همچنین به چشمان زرینی اشاره دارد که متعلق به کسی است که دین را به نوعی غارت میکند. به طور کلی، این تصویرها نماد زیبایی و همچنین تهدیدی برای ایمان را به همراه دارند.
هوش مصنوعی: در حضور آن، صحبت از خوبیها و شاعرانگی کار درستی نیست، چون زیر ظلمت و زیبایی زلفهایش، چه صورتی است که بوسیدنی است.
هوش مصنوعی: اگر در دل شب زیبایی روز روشن را ندیدی، در لباس خوشبو و دلپذیر، زیبایی آن سرو نقرهای را تماشا کن.
هوش مصنوعی: اگر دیدی که گلها در فصل پاییز پژمرده شدهاند و زیباییشان از بین رفته، این را فراموش نکن و به دست خوشرنگ و زیبا من نگاه کن که همچنان زیبایی خود را حفظ کرده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که میپرسی چرا در حالتی ناشی از مستی و ضعف به سر میبرم؟ نگاه کن به آن لبهای زیبا و آن چشمان خوابآلود.
هوش مصنوعی: خندهی کبک مانند صدای زاری عاشقان است، به زیباییها و جلال کوه توجه کن.
هوش مصنوعی: اگر ریشهی جانت را بر لبهی آب زندگی ندیدهای، به دور آن لبهای میگون و خط مشکین نگاه کن.
هوش مصنوعی: خودت را از آرزوهای غیرممکن دور نگهدار، زیرا ممکن است در این راه آسیبهای جدی ببینی؛ مانند آسیبهایی که گلچین به دلیل چیدن گلها متحمل میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.