فلک از ناله ما نرم نشد
کجروان سخت کمان می باشند
با قلم راز ترا چون گویم
دل سیاهان دو زبان می باشند
تا دم باز پسین اهل نظر
چون شرر دل نگران می باشند
بیشتر خوش نفسان چون نافه
در ته خرقه نهان می باشند
نافه دامن صحرای وجود
ژنده پوشان جهان می باشند
شعله ها پیش لب ما صائب
خامش و بسته زبان می باشند
صوفیان صاف روان می باشند
چون صدف پاک دهان می باشند
در ته سبزه شمشیر بلا
صاف چون آب خزان می باشند
روز آسوده و شبهای دراز
همچو انجم نگران می باشند
گنج زیر قدم و بر در خلق
شی ء لله زنان می باشند
گل خامی است سخن پردازی
پختگان بسته زبان می باشند
بلبلانی که چمن مشتاقند
در قفس بال زنان می باشند
تا نسیم سحری جلوه گراست
برگها بال فشان می باشند
چون کف بحر سبک جولانان
بر سر آب روان می باشند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی که در دل دارد سخن می‌گوید و احساس می‌کند که آسمان به ناله‌های او توجهی ندارد. او به تضاد میان انسان‌ها و دنیای واقعی اشاره می‌کند که در آن افراد با باطن‌های مختلف وجود دارند، برخی مانند صوفیان پاک و صادق و برخی دیگر کج‌رو و فریبکارند. همچنین به زیبایی و قدرت طبیعت اشاره می‌کند و در عین حال از محدودیت‌ها و بی‌توجهی‌ها گله می‌کند. در این میان، بلبلان عاشق و برگها نیز نماد جستجوی زیبایی و آزادی هستند که با واقعیت تلخ زندگی در تناقض‌اند. شاعر با زبانی نمادین، تلاش می‌کند تا عمق احساسات و اندیشه‌های خود را درباره زندگی و جهان پیرامونش بیان کند.
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر ناله‌های ما تلطیف نشد و کسانی که راه را کج می‌روند، مانند کمان، سرسخت و محکم هستند.
هوش مصنوعی: با نوشتن راز تو را چگونه بیان کنم، در حالی که دل‌های سیاهان زبان‌های دوگانه‌ای دارند.
هوش مصنوعی: در ساعات پایانی روز، افرادی که بصیرت دارند مانند آتش می‌سوزند و دلشان نگران است.
هوش مصنوعی: بیشتر افرادی که دارای نفس خوش هستند، مانند عطرهایی هستند که در زیر لباس پنهان شده‌اند.
هوش مصنوعی: وجود زحمت‌کشان و تهیدستان در زندگی، مانند دامن صحرا است که همواره در حال گسترش و پذیرش این افراد است.
هوش مصنوعی: شعله‌ها در مقابل ما خاموش و بی‌صدا هستند.
هوش مصنوعی: صوفیان افرادی هستند که دل و روحی صاف و پاک دارند، همان‌طور که صدف‌ها با درونی تمیز خود شناخته می‌شوند.
هوش مصنوعی: در زیر سبزه‌ها، شمشیرهای خطر به اندازهٔ آب‌های پاییز، صاف و بی‌هیاهو هستند.
هوش مصنوعی: روزها آرام و بدون دغدغه می‌گذرد و شب‌ها به طول می‌انجامند، مانند ستاره‌هایی که همواره در آسمان نگران و تماشاگرند.
هوش مصنوعی: گنجینه‌ای از ارزش‌ها و زیبایی‌ها در دل انسان‌ها وجود دارد که به راحتی و در هر شرایطی می‌توان آنها را کشف کرد. این گنجینه به نوعی به لیاقت و استعدادهای خاص آنها وابسته است.
هوش مصنوعی: سخن گفتن از طرف افرادی که هنوز ناآگاه هستند و خامند، مانند گل ناپخته‌ای است. در حالی که انسان‌های با تجربه و پخته به خاطر دانایی و آگاهی خود، زبان را در اختیار نمی‌گیرند و کم‌تر صحبت می‌کنند.
هوش مصنوعی: پرندهانی که عاشق چمن و طبیعت هستند، در قفس به پرواز درآمده‌اند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نسیم صبحگاهی به وزیدن درآمده و زیبایی خود را نشان می‌دهد، درختان با شوق و نشاط برگ‌های خود را به اهتزاز در می‌آورند.
هوش مصنوعی: مانند کف دریا که بر روی سطح آب به آرامی در حرکت است، برخی افراد نیز با سبکی و آزادی در زندگی خود گردش می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.