|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا خنده ازان غنچه مستور برآمد
صبح شکر از چاک دل موربرآمد
از دیدن رویت دل آیینه فروریخت
این لاله مگر از جگر طور برآمد
با مرهم افسرده کافور نجوشد
داغی که به خونگرمی ناسور برآمد
هر ذره که دیدیم همین زمزمه را داشت
این نغمه نه از پرده منصور برآمد
آن روز که از داغ من افتاد سیاهی
خورشید ز جیب شب دیجور برآمد
با خامه صائب طرف بحث مگردید
نتوان به سخن با شجر طور برآمد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با توصیف زیبایی‌های طبیعی و عشق، به دنیای احساسات خود می‌پردازد. او از غنچه‌ای می‌گوید که با خنده‌اش صبح را روشن می‌کند و تاثیر چهره محبوبش باعث می‌شود دلش شکستگی را تجربه کند. داغی که احساس می‌کند، به گونه‌ای عمیق و غیرقابل التیام است و حتی مرهم‌ها نیز نمی‌توانند آن را درمان کنند. در نهایت، شاعر با این اندیشه به سراغ وجود زمان و نگاه به گذشته می‌رود و با اشاره به تلخی‌های زندگی، از تلاشی برای بیان احساساتش می‌گوید.
هوش مصنوعی: زمانی که لبخند آن غنچه‌ی پنهان نمایان شد، صبحی پر از شکر و خوشی از دل عاشق به وجود آمد.
هوش مصنوعی: زمانی که تو را دیدم، دل من مانند آیینه خرد شد. این گل لاله‌ی سرخ گویا از جگری که در کوه طور بود، سر برآورده است.
هوش مصنوعی: دردی که از عمق احساسات به وجود آمده است، با درمان‌های سطحی و گذرا بهبود نمی‌یابد. تنها تسکین‌های ظاهری نمی‌توانند به بهبود واقعی کمک کنند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌بینیم و تجربه می‌کنیم، صدای مشابهی را دارد و این آواز از جای خاصی نمی‌آید.
هوش مصنوعی: در آن روزی که غم و اندوه من از دل شب تاریک به پایان رسید، نور خورشید به روشنی از دل شب بیرون آمد.
هوش مصنوعی: با قلم صائب در بحث و مجادله نروید، زیرا نمی‌توان با کلام، به مقام و عظمت کوه طور رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مهتاب برآمد کلک از گور برآمد
وز ریگ سیه چرده سقنقور برآمد
آنک از قلمش موسی و عیسیست مصور
از نفخه او دمدمه صور برآمد
در هاون اقبال عنایت گهری کوفت
[...]
از بس که مرا بخت زبون شور برآمد
گر دانه فشاندم به زمین، مور برآمد!
خمیازه کشان رفت دل از بزم وصالش
شد مست به میخانه و مخمور برآمد
چون دید گرانباری سامان تجلی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.