نه آسمان سبو کش میخانه تواند
در حلقه تصرف پیمانه تواند
چندان که چشم کار کند در سواد خاک
مردم خراب نرگس مستانه تواند
گردنکشان شیشه وافتادگان جام
در زیر دست ساقی میخانه تواند
نه آسمان ز طاق بلند تو شیشه ای است
این خاک طینتان همه پیمانه تواند
آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج
چون شب شود گدای در خانه تواند
جمعی کز آشنایی عالم بریده اند
در جستجوی معنی بیگانه تواند
ما خود چه ذره ایم که خورشید طلعتان
با روی آتشین همه پروانه تواند
آزادگان که سر به فلک در نیاورند
در آرزوی دام تو ودانه تواند
صائب بگو که پرده شناسان روزگار
از دل تمام گوش به افسانه تواند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی مفاهیم و نمادهای مرتبط با میخانه و شراب می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که چیزهایی چون آسمان و خاک را نمی‌توان در محدودهٔ میخانه و مرزهای انسانی محدود کرد. همچنین، او بر تعلق خاطر انسان‌ها به معنای عمیق‌تری که در ورای ظواهر وجود دارد، تأکید می‌کند. شاعر با اشاره به روح آزادی و جستجوی جاودانه برای معنی و معرفت، توجه مخاطب را به حقیقتی فراتر از دنیای مادی جلب می‌کند. در پایان، او یادآوری می‌کند که قصه‌ها و افسانه‌ها، حقیقت‌هایی عمیق را در دل خود نهفته‌اند.
هوش مصنوعی: نه آسمان می‌تواند مانند سبو میخانه در اختیار پیمانه باشد.
هوش مصنوعی: هر چه قدر که چشم به دوردست‌ها می‌نگرد، در دل شب‌های تار، آنهایی که غرق در خواب و سرمستی‌اند، مانند نرگس‌های زیبا و سرخوش می‌درخشند.
هوش مصنوعی: در زیر دست نوشنده و بزم‌آرای میخانه، آنهایی که در اوج قدرت و تکبر به سر می‌برند و همچنین کسانی که به زمین افتاده‌اند، احساس ضعف و ناتوانی می‌کنند.
هوش مصنوعی: آسمان بلند تو به مانند شیشه‌ای نیست؛ این خاکی که از گل تو ساخته شده، همگی می‌تواند ظرف و پیمانه‌ای برای تو باشد.
هوش مصنوعی: آن شاهان و بزرگان که در روزهای بزرگ و مهم خود به خرج و صرف هزینه می‌پردازند، وقتی شب می‌شود، ممکن است به حالت فقر و نیاز درآیند و در خانه آنها گدایی به چشم بخورد.
هوش مصنوعی: گروهی که از آشنایی با این دنیا جدا شده‌اند، برای پیدا کردن معنا به سراغ چیزهایی ناشناخته می‌روند.
هوش مصنوعی: ما خود چه موجوداتی هستیم که با زیبایی و نور شما، پروانه‌ها را به دور خود می‌چرخانند.
هوش مصنوعی: آزادگان هرگز سر به آسمان بلند نمی‌کنند و تنها در آرزوی دام و دانه تو هستند.
هوش مصنوعی: صائب بگو که آگاهان و متخصصان دوره‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، از دل و احساسات انسان‌ها پرده‌برداری کرده و به داستان‌ها و حکایت‌های آنها گوش فرا می‌دهند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دل‌ها کباب جلوهٔ مستانهٔ تو اند
جان‌ها خراب گردش پیمانهٔ تو اند
خورشید طلعتان پی دزدیده دیدنت
گرم تلاش روزن کاشانهٔ تو اند
خوبان که رو به کس ننمایند هر سحر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.