در جهان تا کریم و مکرم بود
از مدیحم تهی نبود دهان
دهن من تهی از آن مانده ست
کز کریمان تهی شده ست جهان
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در جهان تا کریم و مکرم بود
از مدیحم تهی نبود دهان
دهن من تهی از آن مانده ست
کز کریمان تهی شده ست جهان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات به این معناست که تا زمانی که بزرگان و کریمان وجود دارند، نام و یاد مدیحتان هرگز از زبان‌ها فراموش نمی‌شود. اما اکنون که به نظر می‌رسد دنیا از بزرگی و کرامت خالی شده، سخن من نیز از آن درخشندگی و محتوا تهی گشته است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در جهان نیکوکاران و بزرگواران وجود داشته باشد، دهان من از ستایش آنها خالی نخواهد بود.
هوش مصنوعی: دهن من از آنچه باید پر باشد خالی است، زیرا جهان از مهربانان و بخشندگان خالی شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خواجه بونصر پارسی که جهان
هیچ همتا نداردش ز مهان
دولت و ملک و عزّ هر دو جهان
پیش عاقل به آشکار و نهان
من سر گشته را ز کار جهان
تو توانی رهاند باز رهان
آرزوی تو آشکار و نهان
می‌دواند مرا به گرد جهان
آنکه پیوسته آشکار و نهان
میکند جلوه بر کهان و مهان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.