صاحبدل نیک سیرت علامه
گو کفش دریده باش و خلقان جامه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به شخصیتهای نیکوکار و پاکدل اشاره دارد که حتی اگر در ظاهر از دنیا و مادیات بینصیب و فقیر به نظر برسند، اما در باطن و در سیرت خود، غنی و بزرگوار هستند. اهمیت داشتن اخلاق نیکو و نیت خالص در برابر ظواهر زندگی، محور اصلی این شعر به شمار میرود. در نهایت، شاعر بر این نکته تاکید میکند که حقیقت و ارزش انسانها باید بر مبنای سیرت و نیت آنها سنجیده شود، نه بر اساس ظاهر و ظواهر.
هوش مصنوعی: سخن از انسانی با دل نیکو و ویژگیهای خوب است که اهمیت ظاهر را نادیده گرفته و بر باطن و اخلاق برتر تأکید میکند. او به جای توجه به ظواهر، به درون و نیکیهای خود میپردازد و میگوید حتی اگر ظاهری ساده و معمولی داشته باشد، این درون اوست که ارزشمند است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هجران ترا چو گرم شد هنگامه
بر آتش من قطره فشان از خامه
من رفتم و مرغ روح من پیش تو ماند
تا همچو کبوتر از تو آرد نامه
چون خامه تو سیاه سازد جامه
عنبر بارد ز نوک او برنامه
همدست کند عطارد و پروین را
آنجا که بنان تو بگیرد خامه
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.