|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته.
گفت: این را چه حالت است؟
گفتند: فلان دشنام دادش.
گفت: این فرومایه هزار من سنگ برمی‌دارد و طاقتِ سخنی نمی‌آرد.
لافِ سرپنجگی و دعویِ مَردی بگذار
عاجزِ نفسِ فرومایه چه مَردی چه زنی
گرت از دست برآید، دهنی شیرین کن
مَردی آن نیست که مشتی بزنی بر دهنی
اگر خود بردَرَد پیشانیِ پیل
نه مَرد است آن که در وی مَردمی نیست
بنی‌آدم سرشت از خاک دارد
اگر خاکی نباشد، آدمی نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، یک درویش، مردی زورآزما را می‌بیند که به خاطر دشنامی که شنیده، به تنگ آمده و عصبانی شده است. درویش بر این امر انتقاد می‌کند و می‌گوید که آن کسی که فقط بر دهن دیگران می‌زند و از کلمات پشتیبانی نمی‌کند، فرومایه است. او تأکید می‌کند که مرد به معنای حقیقی، کسی است که در برابر مشکلات و ناملایمات با صبر و بردباری برخورد کند، نه اینکه به آسانی به خشم بیفتد. در نهایت، درویش به ریشه انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید همه انسان‌ها از خاک نشأت گرفته‌اند و باید خاکی باقی بمانند.
صاحبدلی مرد جنگاور و زورمندی را دید که بشدت عصبانی است و کف بر دهانش نشسته
گفت: این مرد را چه پیش آمده است؟
گفتند: کسی به او فحاشی کرده است.
صاحبدل گفت: این انسان پست هزار من سنگ را بلند می‌کند اما نمی‌تواند یک کلام تند را تحمل کند.
خویشتن را به زورمندی مستای و ادعای مردانگی و مردمی به یک سو نِه تا وقتی که اسیر نفس بدفرمای فرومایه باشی مهم نیست مرد باشی یا زن باشی (انسان نیستی)
اگر توانی به نوشِ محبّت دهانی شیرین کن و کامِ دلی بر آر، چه نامردی و نامردمی است که به قهر مشتی بر دهانی کوبی یا بر کسی جفایی روا داری.
کسی که آدمی‌خوی نیست نامردم و فرومایه است، اگرچه به نیرو پیشانیِ فیل تواند شکافت.
فرزندانِ آدم خاکی‌نهادند، پس اگر فروتن و افتاده نباشند، آدمیزاده به شمار نیایند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.