عبدالقادرِ گیلانی را، رَحْمَةُ اللهِ عَلَیْهِ، دیدند در حرمِ کعبه روی بر حَصْبا نهاده، همیگفت: ای خداوند! ببخشای! وگر هرآینه مستوجب عقوبتم؛ در روزِ قیامتم نابینا برانگیز تا در رویِ نیکانْ شرمسار نشوم.
روی بر خاکِ عجز، میگویم
هر سحرگه که باد میآید:
«ای که هرگز فرامشت نکنم
هیچت از بنده یاد میآید؟»



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عبدالقادر گیلانی در حرم کعبه به دعا نشسته و از خدا میخواهد که اگر در روز قیامت مستحق عذاب است، او را نابینا کند تا در برابر نیکان شرمنده نشود. او با حال ندامت و عجز به خاک افتاده و در دل از خدا میخواهد که هرگز او را فراموش نکند و هر روز در دعایش او را به یاد بیاورد. این دعا نشاندهندهٔ تواضع و نیاز او به رحمت الهی است.
عبدالقادر گیلانی را دیدند که در مسجدالحرام، صورت خود را بر سنگریزههای زمین گذاشته و با فروتنی و زاری با خداوند سخن میگفت. و اینگونه دعا میکرد: ای خدا! مرا ببخش، و اگر واقعاً سزاوار مجازات و عذاب تو هستم، در روز قیامت مرا نابینا برانگیز تا در برابر نیکان شرمنده نباشم.
هر بامداد پگاه که نسیم میوزد، رخ بر خاکِ ذلّت نهاده میگویم:
«ای که هیچگاه از یادم نمیروی، هرگز مرا یاد میکنی؟»
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۱ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۱ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.