|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روی بپوش ای قمر خانگی
تا نکشد عقل به دیوانگی
بلعجبیهای خیالت ببست
چشم خردمندی و فرزانگی
با تو بباشم به کدام آبروی
یا بگریزم به چه مردانگی
با تو برآمیختنم آرزوست
وز همه کس وحشت و بیگانگی
پرده برانداز شبی شمع وار
تا همه سوزیم به پروانگی
یا ببرد خانه سعدی خیال
یا ببرد دوست به همخانگی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جاذبهٔ معشوق می‌پردازد و از تاثیرات عاطفی و عقلانی آن بر خود سخن میگوید. او از عقل و خرد خود میگوید که در برابر جذابیت معشوق به دیوانگی کشیده می‌شود و از تنهایی و بیگانگی در حضور او و آرزوی نزدیک‌تر شدن به او ابراز می‌کند. شاعر همچنین به حساسیت و شور و شوقی اشاره دارد که در دلش نسبت به معشوق وجود دارد و از او می‌خواهد تا پرده را کنار بزند تا عشق و سوزش به همدیگر پیوند بخورد. در نهایت، او تحت تاثیر این احساسات، از خیال و دوستی با معشوق خود صحبت می‌کند و ترجیح می‌دهد در کنار او باشد.
هوش مصنوعی: ای ماه خانگی، چهره‌ات را بپوشان تا عقل از خود بی‌خود نشود.
هوش مصنوعی: خیالات شگفت‌انگیزت باعث شد که توانایی‌ها و خرد من تحت‌الشعاع قرار بگیرد و از بین برود.
هوش مصنوعی: با تو چگونه می‌توانم زندگی کنم؟ آیا باید با خیام فرار کنم یا به چه شجاعتی می‌توانم این کار را بکنم؟
هوش مصنوعی: آرزویم این است که با تو پیوند بخورم، و از همه افراد دیگر احساس نگرانی و دوری بکنم.
هوش مصنوعی: شب را روشن کن و پرده‌ها را کنار بزن تا همه ما به مانند پروانه‌ها بسوزیم و عشق را تجربه کنیم.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که یا خیال و یاد سعدی انسان را به خانه‌اش می‌برد، یا اینکه دوستی باعث می‌شود که در کنار هم زندگی کنند و به خانه‌ای مشترک برسند. در واقع، اشاره به ارتباطات عاطفی و تأثیرات یاد و خاطرات دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای سپر افکنده ز مردانگی
غول تو بیغولهٔ بیگانگی
مشعلهٔ عشق چو شد خانگی
سوخته شد عقل به پروانگی
روح امین با همه فرزانگی
زد علم دعوی پروانگی
حاصل من چیست ز فرزانگی
رنج، خوشا عالم دیوانگی
آنکه سر زلف تو زنجیر ساخت
داد به ما منصب دیوانگی
بو که نمائیم به خویش آشنا
[...]
داشت خمارم سر دیوانگی
ساقیم آورد می خانگی
گو ننهد پای در این سلسله
هر که ندارد سر دیوانگی
شمع جمالت چو تجلی کند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.