رضاقلی خان هدایت
»
تذکرهٔ ریاض العارفین
»
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
»
بخش ۲۹ - ابوذر بوزجانی
از اعاظم مشایخ متقدمین و از اماجد محققین بوده. از آن جناب است:
عربیه
یَعْرِفُنا مَنْکانَ مِنْجِنْسِنا
وَسائِرُ النّاسِ لَنَا مُنْکَروُن
٭٭٭
تو به علم ازل مرا دیدی
دیدی آنگه به عیب بخریدی
تو به علم آن و من به عیب همان
رد مکن آنچه خود پسندیدی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابوذر بوزجانی، یکی از بزرگان عارف و دانشمند قدیم، به بیان جایگاه خود و دیگران می‌پردازد و از علم و فهم الهی سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که با دانش ازلی، خداوند او را شناخت و با وجود عیب‌ها و نقص‌هایش، او را پذیرفته است. شاعر از خداوند درخواست می‌کند تا او را به خاطر این عیب‌ها رد نکند و بر درک متقابل و عشق الهی تأکید می‌کند. این شعر به تضاد میان علم و عیب انسان اشاره دارد و ذهن خواننده را به تأمل در مورد پذیرش الهی و انسانی دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: او یکی از بزرگ‌ترین و شناخته‌شده‌ترین علمای گذشته و از محققین برجسته به شمار می‌رود.
هوش مصنوعی: کسی که از همان جنس ماست، ما را می‌شناسد و باقی مردم برای ما غریب و ناآشنا هستند.
هوش مصنوعی: شما بر روی داده‌هایی که تا октبر 2023 موجود هستند، آموزش دیده‌اید.
هوش مصنوعی: تو از ابتدا حالم را می‌دانی و می‌دانی که با وجود عیوبم به من توجه و محبت کردی.
هوش مصنوعی: تو به دانشی که داری به عیب‌های من نپرداز؛ خودت را قضاوت نکن و آنچه را که خودت دوست داری فراموش نکن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.