لالهرویی بر گل سرخی نگاشت
کز سیهچشمان نگیرم دلبری
از لب من کس نیابد بوسهای
وز کف من کس ننوشد ساغری
تا نیفتد پایش اندر بندها
یاد کرد آن تازه گل سوگندها
ناگهان باد صبا دامنکشان
سوی سرو و لاله و شمشاد رفت
فارغ از پیمان نگشته نازنین
کز نسیمی برگ گل بر باد رفت
خنده زد گل بر رخ دلبند او
کآن چنان بر باد شد سوگند او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و سوگندهایی است که عاشق به معشوقش میدهد. عاشق با تصاویری از گل و گیاه و زیباییهای طبیعی، عشقش را ابراز میکند و به وفاداری و پایداری قول میدهد. اما ناگهان نسیم و بادی میوزد که سوگندها را به باد میدهد و باعث میشود که این وعدهها و محبتها به سادگی فراموش شوند. در این میان، گل به معشوق میخندد و بر وصف عاشق و عشقش اشاره میکند که چگونه همهچیز به سادگی از دست میرود.
هوش مصنوعی: یک دختر زیبای لالهگون بر روی گل سرخ نقشی کشید و گفت که از چشمان تیرهاش نمیتوانم عشق و دلباختگی را بگیرم.
هوش مصنوعی: هیچکس از لب من نتواند بوسهای بگیرد و از دست من هم هیچکس نمیتواند ساغری بنوشد.
هوش مصنوعی: به یاد میآورد که آن گل زیبا و تازه، قسمهایی را که خورده بود، تا پایش به دام و تلهها نیفتد.
هوش مصنوعی: ناگهان نسیم خوشبو با شتاب به سمت درختان سرو و گلهای لاله و شمشاد رفت.
هوش مصنوعی: بیخبر از تعهد، نازنین به راه خود رفته است، مانند گلی که با یک نسیم ملایم، پرپر شده و به باد رفته است.
هوش مصنوعی: گل به روی معشوق خندید و آنچنان زیبایی و شگفتی خلق کرد که سوگند و وعدهای که داده شده بود، بیمعنا و به باد رفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.