|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
لاله دیدم روی زیبای توام آمد به یاد
شعله دیدم سرکشی‌های توام آمد به یاد
سوسن و گل آسمانی مجلسی آراستند
روی و موی مجلس‌آرای توام آمد به یاد
بود لرزان شعله شمعی در آغوش نسیم
لرزش زلف سمن‌سای توام آمد به یاد
در چمن پروانه‌ای آمد ولی ننشسته رفت
با حریفان قهر بیجای توام آمد به یاد
از بر صیدافکنی آهوی سرمستی رمید
اجتناب رغبت‌افزای توام آمد به یاد
پای سروی جویباری زاری از حد برده بود
های‌های گریه در پای توام آمد به یاد
شهر پرهنگامه از دیوانه‌ای دیدم رهی
از تو و دیوانگی‌های توام آمد به یاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، با یادآوری زیبایی‌ها و سرکش‌های معشوق، احساسات عمیق عاشقانه‌اش را بیان می‌کند. او تصاویر مختلفی از گل‌ها و پروانه‌ها می‌سازد که نماد زیبایی و عشق هستند، و در هر یک از این تصاویر یاد معشوق در ذهنش زنده می‌شود. شاعر به تلاطم و ناپایداری عشق اشاره دارد، از جمله لرزش‌های زلف معشوق و غم و شادی‌های درونی‌اش. در نهایت، شاعر خود را در میان دیوانگی و هیجانات ناشی از عشق به معشوق احساس می‌کند، جایی که عشق او به یک جنون دلی تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از زیبایی و جذابیت چهره محبوبش سخن می‌گوید. هنگامی که لاله‌ای را می‌بیند، به یاد درخشش و هیاهوی عشق و دلبستگی‌اش به محبوب می‌افتد. این یادآوری، او را به احساسات عمیق و شعله‌ور عشقش می‌کشاند.
هوش مصنوعی: سوسن و گل‌های آسمانی مجلس زیبایی را تزیین کرده‌اند و من به یاد تو آمدم که زیبا و دلنواز هستی.
هوش مصنوعی: شعله شمعی در آغوش نسیم می‌لرزد و این لرزش مرا به یاد زلف‌های پر پیچ و خم تو می‌اندازد.
هوش مصنوعی: یک پروانه در چمن ظاهر شد، اما نتوانست بماند و رفت. او با دوستانش از روی بی‌دلی، به یاد تو آمده بود.
هوش مصنوعی: اگر تو با ناز و عشوه دل به سراغ من بیاوری، همان‌طور که آهو از دام می‌گریزد، من هم از عشق تو فرار میکنم و این یاد توست که باعث افزایش شوق و اشتیاق من شده است.
هوش مصنوعی: در کنار درخت سرو، جویباری با صدای بلند و اشک‌آلود گریه می‌کرد و من نیز در پای تو به یاد آن چه گذشته است، به شدت گریم می‌کردم.
هوش مصنوعی: در یک شهر شلوغ و پرهیاهو، به واژه‌های یک دیوانه گوش کردم که مرا به یاد تو و دیوانگی‌هایت انداخت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.