ای که تیر بی‌وفایی در کمان پیوسته‌ای
بار دیگر چیست کندر دیگران پیوسته‌ای؟
گر به شمشیر فراقم پی کنی صد پی روان
در تو پیوندم، که صد رگ با روان پیوسته‌ای
ای بهایی گوهر، اندر سلک پیمان و وفا
با چنان خرمهرها بس رایگان پیوسته‌ای!
میخوری خون دل من، تا ز دل دوری کنم
از دلم چون دور گردی؟ چون به جان پیوسته‌ای
وقت خاموشی چو فکر اندر دلم پیچیده‌ای
روز گویایی چو ذکرم در زبان پیوسته‌ای
گر چه هر دم بشکنی عهدی و برداری دلی
همچنین می‌کن، که با ما هم چنان پیوسته‌ای
گوش دار، ای بت که از زلف گریبانگیر خود
فتنها در دامن آخر زمان پیوسته‌ای
گر بجوشد خونم اندر پوست چندان طرفه نیست
که آتش مهرم به مغز استخوان پیوسته‌ای
دشمن من خاک بر سر کرد، تا در کوی خویش
اوحدی را سر به خاک آستان پیوسته‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و وفای محبوبش پرداخته و احساسات عمیق خود را در مواجهه با بی‌وفایی و جدایی بیان می‌کند. او با تشبیه تیر بی‌وفایی به کمان، از دلتنگی و درد فراق سخن می‌گوید و می‌فهماند که ارتباطش با محبوب، همواره وجود دارد. شاعر به اهمیت پیوندهای عاطفی و وعده‌های وفا اشاره می‌کند و با توصیف حالاتی از خاموشی و گویایی در دل، تضاد احساساتش را به نمایش می‌گذارد. با وجود اینکه محبوب بارها عهدها را می‌شکند، شاعر همچنان به این پیوند عاطفی ادامه می‌دهد و در نهایت به دشواری‌های خود در عشق و انتظاراتش اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که همیشه با تیر ناپایداری رابطه داری، این بار چه بر سر دیگران خواهد آمد که تو همچنان در این موقعیت قرار داری؟
هوش مصنوعی: اگر به درد دوری و جدایی‌ام توجه کنی، می‌بینی که صدها رشته از وجودم به تو مرتبط است، مانند اینکه روح من به صد رگ دیگر پیوسته است.
هوش مصنوعی: ای بهایی باارزش، در رشته وعده و وفا با آن خوشبختی‌ها که به‌راحتی به تو پیوسته‌اند!
هوش مصنوعی: تو با خون دل من زندگی می‌کنی، چگونه می‌توانم از تو دور شوم در حالی که جانم به تو پیوسته است؟
هوش مصنوعی: وقتی که در سکوت و خاموشی به فکر و اندیشه فرو می‌روم، در دلم مشغولم و در طول روز وقتی صحبت می‌کنم، یاد تو مدام بر زبانم جاری است.
هوش مصنوعی: هرچند تو هر لحظه عهدم را می‌شکنی و دلی را می‌شکنی، اما باز هم اینطور عمل کن، زیرا تو با ما همیشه پیوندی عمیق داری.
هوش مصنوعی: ای بت زیبا، توجه کن که از زلف تو در دامن دنیا مدام گرفتار مشکلات و فتنه‌ها هستی.
هوش مصنوعی: اگر خونم در بدن به جوش بیفتد، چندان عجیب نیست، زیرا آتش عشق من به مغز استخوانم رسیده است.
هوش مصنوعی: دشمن من، با نادانی خود، خود را در خاک انداخت و در نزدیکی خود، اوحدی را به تملق و خاک‌سری وا داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.