عشق را فرسودهای باید چو من
در مشقت بودهای باید چو من
لایق سودای آن جان و جهان
از جهان آسودهای باید چو من
تا غم او را به کار آید مگر
کار غم فرسودهای باید چو من
از برای خوردن حلوای غم
خون دل پالودهای باید چو من
انتظار دیدن آن ماه را
سالها نغنودهای باید چو من
تا ز وصل او به درمانی رسد
درد دل پیمودهای باید چو من
اوحدی، راه غم آن دوست را
خاک و خون آلودهای باید چو من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان تجربههای شخصی از عشق و درد جدایی میپردازد. او بیان میکند که عشق واقعی نیازمند تلاش و تحمل مشقات بسیار است و تنها کسانی که همچون او به این سختیها و غمها پناه بردهاند، لایق عشق هستند. شاعر تاکید میکند که انتظار دیدار معشوق و تقدیر از غمهای عشق جزو لوازم این مسیر است و تنها با پیمودن این راه میتوان به وصال و درمان درد دل رسید. در نهایت، اوحدی به تجربههای خود از غم و عشق اشاره میکند که آمیختهای از خاک و خون است.
هوش مصنوعی: کسی که عشق را تجربه کرده، باید مانند من چشیده و رنج کشیده باشد.
هوش مصنوعی: برای داشتن خواستهای که در دل دارم، باید مانند من از دنیای مادی آزاد و رها باشی.
هوش مصنوعی: تنها چیزی که میتواند به درد او بخورد، غم من است؛ چرا که غم من به قدری خستهکننده است که نیاز به کار دیگری ندارد.
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی از طعم تلخ غم لذت ببری، باید همچون من درد و رنج را چشیده باشی.
هوش مصنوعی: برای دیدن آن ماه، باید سالها همچون من در انتظار بمانی و غمگین شوی.
هوش مصنوعی: برای آنکه از محبت او به آرامش و درمانی دست یابی، باید همچون من، راهی پر از درد و دل را پشت سر بگذاری.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به غم آن دوست، باید راهی پر از درد و رنج را طی کرد، مانند من که در مسیر این عشق غرق در غم و مصیبت هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.