اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۱۷۲
عاشق شوی و از دل و جان اندیشی
دُردی کشی و زپاسبان اندیشی
دعوی محبّت کنی و لاف زنی
وانگه ز زبان این و آن اندیشی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان پیچیدگیهای عشق و پیامدهای آن میپردازد. او میگوید که عاشق باید با دل و جان به عشق فکر کند و از دردهای ناشی از آن آگاه باشد. همچنین بر این نکته تأکید میکند که صرف ادعای محبت و گفتن آن کافی نیست و باید مراقب سخنان دیگران نیز بود. در نهایت، عشق نیازمند تفکر عمیق و صداقت در احساسات است.
هوش مصنوعی: اگر عاشق شوی، باید با تمام وجود فکر کنی و احساس کنی. در این مسیر ممکن است درد و رنجی را تجربه کنی، اما باید مراقب و مراقب شرایط و اطرافیانت هم باشی.
هوش مصنوعی: اگر ادعای محبت میکنی و در مورد آن صحبت میکنی، نباید به گفتههای دیگران اهمیت بدهی و نگرانی داشته باشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی
دزدی کنی و ز پاسبان اندیشی
دعوی محبت کنی ای بیمعنی
وانگه ز زبان این و آن اندیشی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.