اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۲۳
او را خواهی، بگیر یک دم کم خود
در عالم او کی رسی از عالم خود
هر دم گویی که من ملولم چه کنم
ای بی معنی دعوی او و غم خود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دغدغههای انسان در جستجوی حقیقت و آرامش اشاره میکند. او تأکید دارد که انسان باید از عشق و وابستگیهای دنیوی رها شود و به عمق وجود خویش بپردازد. در واقع، غمها و نگرانیهای ناشی از زندگی مادی و روزمره را بیمعنا میداند و به ضرورت پرداختن به معنای واقعی زندگی هشدار میدهد.
هوش مصنوعی: اگر او را میخواهی، یک لحظه خود را کنار بگذار و در دنیای او قرار بگیر، زیرا در دنیای خود هرگز به او دست نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: هر لحظه به من میگوید که من خستهام، به چه کنم؟ ای کس بیمعنی، مدعی او و ناراحتی خود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.