|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما جامه نمازی به لب خُم کردیم
خود را به می ناب بمردم کردیم
در کنج خرابات بیابیم مگر
آن عمر که در مدرسه‌ها گم کردیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تضاد میان زندگی عباتی و دنیوی می‌پردازد. او از احساس ناپایداری عمر در مدرسه‌ها و یادگیری‌های خشک می‌گوید و به اشتباهات و دوری از حقیقت زندگی حقیقی اشاره می‌کند. در عوض، شاعر به جست‌وجوی معنای واقعی زندگی در خرابات و نوشیدن می ناب پرداخته و به‌دنبال تجربه‌ای عمیق‌تر از عبادت و تعلیمات سطحی است. او می‌خواهد از قید و بندهای ظاهری آزاد شود و به عمق وجودی خود پی ببرد.
هوش مصنوعی: ما لباس نماز را به کنار گذاشتیم و خود را با شراب ناب غرق کردیم.
هوش مصنوعی: به دنبال آن هستیم که در میخانه و خرابات لحظات شادی را پیدا کنیم، چرا که آن عمر و زمان را که در مدرسه و درس و تحصیل از دست داده‌ایم، نتوانسته‌ایم به خوبی سپری کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خم را ز می آبستن انجم کردیم
بحری را آمادهٔ تلاطم کردیم
کردیم حکیم دهر را دجله نشین
افلاطونی فشرده در خم کردیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.