مرا دلیست گرفتار خطهٔ شیراز
ز من بریده و خو کرده با تنعم و ناز
خوش ایستاده و با لعل دلبران در عشق
طرب گزیده و با جور نیکوان دمساز
گهی به کوی خرابات با مغان همدم
گهی معاشر و گه رند و گاه شاهدباز
همیشه بر در میخانه میکند مسکن
مدام بر سر میخانه میکند پرواز
به روی لاله رخانش گمانهای نکو
به زلف سرو قدانش امیدهای دراز
شده برابر چشمش همیشه گوشه‌نشین
مدام در خم محراب ابروئی به نماز
امیدوار چنانم که آن خجسته دیار
به فر دولت سلطان اویس بینم باز
معز دولت و دین تاجبخش ملک ستان
خدایگان جهان پادشاه بنده نواز
عبید وار هر آنکس که هست در عالم
دعای دولت او میکند به صدق و نیاز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عشق و دلبستگی خود به شیراز و دلبران آن را بیان میکند. او از حال و هوای خوشحالی و همراهی با دوستان در میخانه و کوی خرابات سخن می‌گوید و زندگی را به دور از سختی‌های روزمره توصیف میکند. همچنین، به زیبایی‌های دلبران و امیدهایش برای دیدار دوباره میهنش اشاره میکند و آرزوی برقراری مجدد دولت و سعادت را برای خود و همه دعاگوها میکند. این شعر در نهایت نگاهی به عشق، زیبایی و خوشبختی دارد و به دعا برای رهایی از مشکلات اشاره میکند.
هوش مصنوعی: دل من به یاد طبیعت و زیبایی‌های شیراز و جذابیت‌های آن گرفتار شده است و از من جدا شده و به لذت‌جویی و نازپروری عادت کرده است.
هوش مصنوعی: عشق در حالتی خوش به سر می‌برد، و با لب‌های قرمز معشوق‌ها به شادی نشسته، و در کنار نادانی خوبان، خوش‌سرقت و دوست‌دار است.
هوش مصنوعی: گاه در کوچهٔ میخانه با می‌پرستان هم‌صحبت هستم، گاه با دوستان و گاهی هم با رند (دردکشیده) و گاه با شاهدان زیبارو معاشرت می‌کنم.
هوش مصنوعی: همیشه در برابر این میخانه سکونت دارد و ماندگار است، در حالی که بر فراز آن میخانه، پرواز و بالا و پایین رفتن میکند.
هوش مصنوعی: به صورت کلی، به چهره زیبا و لاله‌گون او، فکرهای خوب و دلپسند می‌آید و به موهای بلند و مانند سرو او، آرزوهای بلند و بزرگ تعلق دارد.
هوش مصنوعی: همیشه در نظر او، شخصی گوشه‌نشین و دائم الذکر است که در خم ابروی او، مانند یک نمازگزار، بارها و بارها به دعا و راز و نیاز می‌پردازد.
هوش مصنوعی: من امیدوارم که دوباره آن سرزمین خوشبخت را ببینم که در آن، به واسطهٔ خوش‌دولت بودن سلطان اویس، زندگی رونق و prosperity دارد.
هوش مصنوعی: مقام و اعتبار سلطان، همراه با عظمت و شکوه اوست که در دنیا مانند تاجی برای حکمرانی و دین‌داری به دیگران عطا میکند؛ او خدایگان جهان و پادشاهی است که نسبت به بندگانش مهربان و نوازشگر است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در این دنیا عبید را می‌شناسد، به شکل صادقانه و با نیاز دعا میکند که دولت و کامیابی او افزایش یابد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زمانه اسب و تو رایض، به رای خویشت تاز
زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز
اگرچه چنگ نوازان لطیف دست بوند
فدای دست قلم باد دست چنگ نواز
تویی، که جور و بخیلی به تو گرفت نشیب
[...]
اگر چه دیده افعی بخاصیت بجهد
بدانگهی که زمرد بدو بری بفراز
من این ندیدم، دیدم که خواجه دست بداشت
برابر دل من بترکید چشم نیاز
اگر دو دیده افعی به‌خاصیت بکند
بدانگهی که زمرد بدو برند فراز،
من این ندیدم و دیدم که میر دست بداشت
برابر دل من بترکید چشم نیاز.
بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی باز
در بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
درم درم شده روی زمین چو پشت پلنگ
شکن شکن شده آب شَمَر چو سینه باز
سرشگ ابر کند هر فراز را چو نشیب
[...]
چو عزم کاری کردم مرا که دارد باز
رسد به فرجام آن کار کش کنم آغاز
شبی که آز برآرد کنم به همت روز
دری که چرخ ببندد کنم به دانش باز
اگر ندارم گردون نگویدم که بدار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.