قیامت بر انگیخت ما را ز خواب
به محشر رسیدیم و خیر المآب
سرافیل وحدت فرو کوفت صور
ولی مرده دل در نیامد ز خواب
بر آورد از سوزناکان دمار
ز افسرده نه تف بر آمد نه تاب
قیامت در این حال ما منتظر
وگر بر نیندازد از رخ نقاب
به دیوان روز مظالم به حشر
بماند خجل از سوال و جواب
چه آن جا به کارست از این جا ببر
چو بردی ز فردوس بشنو خطاب
به زلزال ارض و به طی سما
چه حاجت تو را وقت خود بازیاب
وگر هم بر افتد زمان و زمین
مخور غم چو ایمن شدی از عذاب
به زاری نزاری فرومانده ای
چو مجرم میان ثواب و عقاب
حساب ار به اعمال و کردار ماست
خدایا مکن نا امید از ثواب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع قیامت و رستاخیز می‌پردازد. او به حالتی از خواب آلودگی و غفلت اشاره می‌کند که انسان‌ها در آن گرفتارند و در محشر در انتظار قضاوت الهی هستند. سرافیل، فرشته‌ای که با دمیدن در صور قیامت را برپا می‌کند، برآمده و در این حال، دل‌های مردگان بیدار نمی‌شود. شاعر احساس ناامیدی و نگرانی را از حسابرسی اعمال بیان می‌کند و از خدا درخواست می‌کند که او را از ناامیدی نسبت به رحمت و ثواب خود رها کند. این غزل فضایی از ترس و امید به عفو و مغفرت الهی را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: در روز قیامت، ما را از خواب بیدار کردند و به محشر آمدیم، جایی که سرنوشتی نیک و خوش انتظار ما بود.
هوش مصنوعی: سرافیل که فرشته‌ای برای نفخ در صور است، صدای واحدی را به گوش همه می‌رساند، اما کسانی که دل‌هایشان مرده و بی‌حس شده، از خواب غفلت بیدار نمی‌شوند.
هوش مصنوعی: از سوز و درد دل، تیره و تار و بی‌حالت شده‌ام؛ نه اشک می‌ریزم و نه طاقت ادامه دادن دارم.
هوش مصنوعی: روز قیامت در این حالت ما انتظار داریم و اگر از چهره‌اش پرده‌برداری نکند.
هوش مصنوعی: در روز قضاوت، کسانی که به ظلم و ستم پرداخته‌اند، با شرمندگی به خاطر پرسش و پاسخ‌های خود مواجه خواهند شد و نمی‌توانند از پاسخگویی به اعمال خود فرار کنند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در این دنیا مفید است، به آن‌جا ببر و وقتی به بهشت رسیدی، آنچه آموخته‌ای را به یاد داشته باش.
هوش مصنوعی: برای زلزله زمین و طوفان آسمان به چه چیزی نیاز داری؟ وقت خود را پیدا کن و بازیابی کن.
هوش مصنوعی: اگر زمان و زمین هم به مشکل بیفتند، نگران نباش، چون تو از عذاب و آسیب در امان هستی.
هوش مصنوعی: تو در حال ناله و زاری هستی و در وضعیتی قرار گرفته‌ای که مانند یک مجرم، بین پاداش و تنبیه سرگردانی.
هوش مصنوعی: خداوند، اگر بر اساس اعمال و کارهای ما حسابرسی وجود دارد، ما را از پاداش‌های خود ناامید نکن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هَمی بَر شُد آتش فُرود آمد آب
هَمی گَشت گِردِ زمین آفتاب
معلم به تعلیم شد در شتاب
که تا هر دو گشتند فرهنگ یاب
سوی خاور آید پدید آفتاب
هم آتش کند جوش طوفان چو آب
چو فردا زند بر سپهر آفتاب
جهان می شود سر به سر زر ناب
رخ زرد کرد آن رخ رنگریز
که بالاش سروست و رخ آفتاب
بشستش پس از رنگ آب دو چشم
که شست آب هجران از آن هر دو خواب
بلی هر چه رنگش کند رنگ ریز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.