میانه بخت دلم گر کرانه‌ای گیرد
بلای صحبت خوبان بهانه‌ای گیرد
خلاص یابد و پیرانه‌سر بیاساید
به طبع زاویه خنب خانه‌ای گیرد
ولی چگونه رود در رکاب سلطانی
که عالمی به سرِ تازیانه‌ای گیرد
زمان چو می گذرد از گذشته غم نخورد
محققانه ز نو سر زمانه‌ای گیرد
نظر گهی‌ش به عین الیقین شود حاصل
که از خیال مصور نشانه‌ای گیرد
ز گنج طبع به هر دم دفینه‌ای بخشد
ز کنج فقر به هر دم خزانه‌ای گیرد
به بال شوق برآید به اوج سدره عشق
ورای قاف خرد آشیانه‌ای گیرد
من و مجاورت آستان میخانه
مراد آن که مرید آستانه‌ای گیرد
غلام همت آنم که چون نزاری مست
پس از دوگانه واجب سه‌گانه‌ای گیرد
غنیمتی شمرد نقد وقت را امروز
نوید حاصل فردا فسانه‌ای گیرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی خوشبختی و آرامش می‌پردازد و بیان می‌کند که اگر بخت خوب بر او لبخند بزند، می‌تواند از مشکلات و رنج‌های زندگی رهایی یابد. او تأکید می‌کند که زمان باید از بی‌غمی بگذرد و به شکوفایی دوباره دست یابد. همچنین به عشق و آرزوهای بلندپروازانه اشاره دارد و می‌گوید که در پی معرفت و روحانیت است. در نهایت، شاعر خود را غلام همتی می‌داند که در جستجوی بهره‌برداری از لحظه‌های زندگی و فعالیت‌های معنادار است.
هوش مصنوعی: اگر در میانه‌ی زندگی‌ام، بخت و اقبال خوشی به سراغم بیاید، صحبت با انسان‌های نیکو می‌تواند دلیلی بر شادی من باشد.
هوش مصنوعی: به راحتی و آرامش می‌تواند رهایی یابد و در سن پیری با خیال راحت در گوشه‌ای از خانه‌اش استراحت کند.
هوش مصنوعی: اما چطور می‌تواند کسی در خدمت سلطانی باشد که به راحتی می‌تواند زندگی یک انسان را تحت کنترل قرار دهد و آن را به خطر بیندازد؟
هوش مصنوعی: زمان که می‌گذرد، باید از گذشته نگرانی نداشت و باید به حقیقتی تازه و زمان جدیدی که پیش روی ماست، امیدوار بود.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات نگاه او واقعیت را به وضوح به ما نشان می‌دهد، به طوری که ما از خیال‌هایی که در ذهن داریم، نشانه‌هایی دریافت می‌کنیم.
هوش مصنوعی: او به طور مداوم از ن talents و توانایی‌های خویش هدیه‌ای به دیگران می‌دهد و در عین حال از دشواری‌ها و کمبودها، به‌طور پیوسته ثروتی به دست می‌آورد.
هوش مصنوعی: با اشتیاق به اوج درخت سدر می‌رسد و فراتر از قاف، مکان و لانه‌ای برای خود پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: من و نزدیکی به آستان میخانه، به این معناست که کسی باید خود را در محضر و تحت guidance یک استاد قرار دهد.
هوش مصنوعی: من کسی هستم که مانند نزار، پس از انجام دو رکعت نماز واجب، به دنبال سه رکعت دیگر (نماز مستحب) می‌رود.
هوش مصنوعی: امروز را فرصتی ارزشمند بشمار، چون ممکن است آنچه در فردا به دست می‌آوری تنها رویا و خیال باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.