جانا دلی چه سوزی کان هست جای گاهت
ماها تنی چه کاهی کان هست در پناهت
با دیده ی پر آبم با سینه ی پر آتش
زآن سینه ی سپیدت زآن دیده ی سیاههت
هر روز بامدادان کایی برون ز خانه
باشند صد هزاران بی دل گرفته راهت
زان پس که با تو بودم بی گاه و گاه گشتم
راضی بدان که بینم در راه گاه گاهت
در محنت درازم زآن گیسوی درازت
با قامت دوتاهم ز آن ابروی دو تاهت
چون سرو خشک زارم چون ماه نو نزارم
ز آن قد هم چو سروت ز آن روی هم چو ماهت
رنجی ست عاقلان را هاروت جرم کارت
گنجی است عاشقان را یاقوت عذر خواهت
ناهید خیره گردد وقت سماع دورت
خورسید سجده آرد پیش جمال و جاهت
پوشی سلاح کینم سازی سپاه جنگم
هر ساعتی روا نیست اندیشه سال و ماهت
آگه نه ای که باشد در کین و جنگ بر من
چشم دژم سلاحت زلف به خم سپاهت
سوزان شود نزاری از عشق تو هر آن گه
کاراسته ببیند در بزم پادشاهت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلدادگی خود به محبوب سخن می‌گوید و دلمشغولی‌هایش را به تصویر می‌کشد. او از حال و هوای پر درد خود، اشک‌هایی که در چشمانش جمع شده و سینه‌ای پر از آتش یاد می‌کند. با وصف محبوب به زیبایی‌هایش و تأثیر آن بر زندگی‌اش، از رنج و محنت عشق و همچنین زیبایی‌هایی همچون گیسو و قامت محبوب سخن می‌گوید. شاعر به‌نوعی درگیر جنگی احساسی و درونی است و خود را در برابر جاذبه‌های محبوبش ضعیف می‌یابد. این عشق برای او مانند جنگی بی‌پایان است که در آن، ظرافت و زیبایی‌های محبوب به عنوان سلاح‌هایی در نظر گرفته می‌شوند. در نهایت، او با تمام وجود از عشقش می‌سوزد و به بزم پادشاه محبوبش اشاراتی می‌زند.
هوش مصنوعی: ای جانا، دل چه آتش و سوزی دارد زمانی که تو در اینجا نیستی. ما، آنچه از دلتنگی در身体 داریم، چقدر کم است وقتی در پناه تو هستیم.
هوش مصنوعی: با چشمانی پر از اشک و قلبی پر از آتش، از سینه‌ای پاک و سفید تو می‌گویم و از چشمان سیاه تو.
هوش مصنوعی: هر روز صبح، کسانی بی‌شماری هستند که با دلbroken و ناراحت با یاد تو از خانه بیرون می‌روند.
هوش مصنوعی: پس از آنکه با تو بودم، بی‌وقفه و به صورت گاه و بی‌گاه، به رضایت رسیدم و این را می‌پذیرم چون تو را در مسیرت می‌بینم.
هوش مصنوعی: در سختی و رنجی که دارم، به خاطر موهای بلندت و همچنین به خاطر قامت باریک و ابروهای زیبایت، این مشکلات را تحمل می‌کنم.
هوش مصنوعی: من مانند سرو خشک در دل دشت هستم و مانند ماه نو ضعیف و کم‌نور. به خاطر قد بلندت مانند سرو و به خاطر رویت مانند ماه زیباست.
هوش مصنوعی: رنج و عذاب برای دانایان و خردمندان وجود دارد، اما گنج و ثروتی که برای عاشقان و دلدادگان پدید می‌آید، مانند یاقوت باارزش است. من به خاطر تو عذرخواهی می‌کنم.
هوش مصنوعی: زمانی که ناهید (زهره) به تماشا می‌نشیند و موسیقی را می‌شنود، خورشید به دورش می‌رقصد و به زیبایی و مقام تو احترام می‌گذارد.
هوش مصنوعی: سربازان خود را آماده کن و همیشه برای جنگ آماده باش، چرا که فکر کردن به گذر زمان و سال و ماه در این لحظه جایز نیست.
هوش مصنوعی: آیا نمی‌دانی که در میانه درگیری و نبردی که با من داری، چشمان پر از غم تو به مانند سلاح‌های مویی است که در صفوف سپاه تو قرار دارد؟
هوش مصنوعی: نزاری از عشق تو به شدت آسیب می‌بیند هر بار که در مجلس پادشاهی‌ات، چهره‌ی محبوب را می‌بیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.