تا در خرابه ی دلِ ما خانه کرده‌ای
خلوت‌سرای سینه چو کاشانه کرده‌ای
کنج دلم نه لایق گنج غم تو بود
آری مقامِ گنج به ویرانه کرده‌ای
آن بود بس مرا که شدم آشنای تو
یکباره‌ام ز مشغله بیگانه کرده‌ای
یک جرعه بی‌قرار کند پیل مست را
زین باده بر سرم که به پیمانه کرده‌ای
دیوانه گر به سلسله عاقل شود چرا
ما را به زلفِ سلسله دیوانه کرده‌ای
خالِ لبت به دولتِ این حالم اوفکند
دربندِ دامم از پی این دانه کرده‌ای
خود را به چشم مدّعیان وانموده‌ای
اندر زبانِ خلق چو افسانه کرده‌ای
منمای شمعِ روی به هر کس که خلق را
نادیده بر جمال چو پروانه کرده‌ای
یک‌باره پرده از سَرِ سِر برگرفته‌ای
خوش رفته‌ای نزاری و مردانه کرده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلبستگی به معشوق سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او به احوالات دل و دردهای ناشی از عشق اشاره می‌کند و به تأثیرات مثبت و منفی معشوق بر زندگی‌اش می‌پردازد. در عین حال، به زیبایی و جذبه‌ای که معشوق دارد اشاره کرده و از انزوا و دیوانگی ناشی از عشق نیز سخن می‌گوید. شاعر در اینجا فکر می‌کند که عشق به معشوق چگونه او را از مشغله‌های زندگی جدا کرده و حتی در او احساسات جدیدی به وجود آورده است. این ابراز احساسات عمیق و کنجکاوی در مورد معشوق نشان‌دهنده‌ی عشقی پیچیده و سرشار از شور و شوق است.
هوش مصنوعی: تو در گوشه خرابه دل ما ساکن شده‌ای، مانند اینکه در سینه ما خانه‌ای برقرار کرده‌ای.
هوش مصنوعی: در دل من جایی برای غم تو نیست، اما تو آنقدر ارزشمند هستی که حتی یک ویرانه نیز نمی‌تواند مقام و جایگاه تو را در بر بگیرد.
هوش مصنوعی: من به خاطر آشنایی ناگهانی با تو، همه مشغله‌های دیگر را فراموش کرده‌ام و تمام توجه‌ام معطوف به تو شده است.
هوش مصنوعی: یک جرعه از این شراب می‌تواند فیل مست را بی‌قرار کند. این باده بر سر من بریز که تو آن را در پیمانه آماده کرده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه بر این فکر شود که عاقل شود، پس چرا تو ما را با موهای پیچیده و زلف دیوانه کنی؟
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی لب تو باعث شده که حال و روز من اینگونه باشد. من به دام عشق تو افتاده‌ام، و تو به دنبال این اشتها و زیبایی هستی.
هوش مصنوعی: تو خودت را در نظر کسانی که ادعای دانایی و فهم دارند، به نوعی نشان داده‌ای که مردم درباره‌ات داستان‌ها و افسانه‌ها بسازند.
هوش مصنوعی: به هیچ کس شمع وجودت را نشان نده که مانند پروانه، زیبایی را نادیده گرفته‌ای و فقط به ظاهر جذب شده‌ای.
هوش مصنوعی: ناگهان پرده را از روی راز برداشته‌ای و با دلگرمی و شجاعت به راهی رفته‌ای که نشان‌دهنده‌ی اعتماد به نفس توست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.