|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرا هر چه با خویشتن بودمی
نه در مجلس انجمن بودمی
به اوقات بودی ز ماءالعنب
دو شیشه سه من راتبِ روز و شب
درِ خلوت آباد در بستمی
به کنج خود آسوده بنشستمی
به هر موسمی خانه‌ای داشتم
حکیمانه پیمانه‌ای داشتم
به دفع ملالت به رفع حجاب
روان کردنی کاسه‌ی پر شراب
فرو دادمی کاسه سرسیاه
به میعاد عادت به رسم و به راه
درِ اشتها چون شدی باز، باز
سبک کردمی لقمه‌ای چند گاز
به هر وقت می‌بود نفسِ حقیر
ز اندک غذا ریزه‌ای ناگزیر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در خلوتی آرام و بدون اجتماع، به زندگی خود اشاره می‌کند و از لبخند و آسایش در کنار خود یاد می‌کند. او از نوشیدن شراب و لذت بردن از آن در اوقات مختلف سخن می‌گوید و به سادگی و حکمت در نحوه زندگی‌اش اشاره می‌کند. با هر جرعه شراب و لقمه‌ای از غذا، به فراموشی روزمرگی‌ها می‌رسد و احساس آرامش می‌کند. این زندگی خلوت و حکیمانه‌اش به دور از ملالت و حجاب‌های دنیوی است.
هوش مصنوعی: هرچه در درون خود داشتم و احساس می‌کردم، در جمع و محفل دیگران نمی‌توانستم آن را بروز دهم.
هوش مصنوعی: در زمان‌های گذشته، دو شیشه شراب از انگور برای من به عنوان نوشیدنی روز و شب تهیه می‌شد.
هوش مصنوعی: در دنیای خود، جایی آرام و محفوظ یافته‌ام و با خیال راحت در آن نشسته‌ام.
هوش مصنوعی: در هر زمان و فصلی، من یک مکان برای زندگی داشتم و با درایت و حکمت از آنچه داشتم، بهره‌مند بودم.
هوش مصنوعی: برای از بین بردن ناراحتی و دلزدگی، باید پرده‌ها را کنار زد و با نوشیدن شراب سرشار از لذت، روح را آزاد کرد.
هوش مصنوعی: من به عادت همیشگی و طبق معمول، سرم را به کاسه مشکی مشروب سپردم.
هوش مصنوعی: وقتی درِ اشتها به روی من باز شد، احساس کردم که چند لقمه را راحت‌تر می‌توانم بخورم.
هوش مصنوعی: انسان در هر شرایطی و در هر زمان، به اندک غذایی نیاز دارد و نمی‌تواند از آن صرف‌نظر کند، حتی اگر وضعیتش ضعیف و حقیر باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.