چو ختم سخن قرعه بر شاه زد
سخن سکهٔ قدر بر ماه زد
سکندر که خورشید آفاق بود
به روشن‌دلی در جهان طاق بود
از آن روشنی بود کان روشنان
برو انجمن ساختند آنچنان
چو زیرک بود شاه آموزگار
همه زیرکان آرد آن روزگار
چو شه گفتِ آن زیرکان گوش کرد
جداگانه هر جام را نوش کرد
بر آن فیلسوفان مشکل‌گشای
بسی آفرین تازه کرد از خدای
پس آنگاه گفت ای هنر پروران
بسی کردم اندیشه در اختران
برآنم که اینصورت از خود نرست
نگارنده‌ای بودشان از نخست
نگارنده دانم که هست از درون
نگاریدنش را ندانم که چون
ز چونکردِ او گر بدانستمی
همان کاو کند من توانستمی
هر آن صورتی کاید اندر ضمیر
توان کردنش در عمل ناگزیر
چو ما لوح خلقت ندانیم خواند
تجسس در او چون توانیم راند ؟
شما کاسمان را ورق خوانده‌اید
سخن بین که چون مختلف رانده‌اید
از این بیش گفتن نباشد پسند
که نقش جهان نیست بی نقش‌بند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: اسکندر در این گفتار به بیان فلسفی می‌پردازد و از نقش آفرینان جهان و خالق حقیقت سخن می‌گوید. او به زیرکان و فیلسوفان توصیه می‌کند که در تأمل بر جهان و خلقت، توجه به نیروی خلاقه‌ای که اشکال را می‌سازد، از اهمیت بالایی برخوردار است. اسکندر بر این باور است که هیچ صورتی به خودی خود وجود ندارد و همه‌چیز بر اساس اراده و نگارش یک نیروی بالاتر شکل گرفته است. او به هم‌چنین می‌افزاید که ما نمی‌توانیم به عمق خلقت پی ببریم و فهمیدن حقیقت از عهدهٔ ما خارج است. در نهایت، اسکندر تأکید می‌کند که باید از منظر عمیق‌تری به جهان بنگریم و همواره در جستجوی فهم و آگاهی باشیم.
هوش مصنوعی: زمانی که سخن به پایان رسید، قرعه به نام شاه افتاد و سخن او به مانند سکه‌ای با ارزش درخشش ماه را به تصویر کشید.
طاق بود یعنی یگانه بود. طاق به معنی فرد ( متضاد جفت ) نیز هست اما در اینجا یعنی یگانه
هوش مصنوعی: از آن روشنایی، کسانی که خود روشن هستند، دور هم جمع شدند و چنین مجلسی برپا کردند.
هوش مصنوعی: اگر شاه باهوش و دانا باشد، معلم همه زیرکان خواهد بود و در آن زمان، همه افراد باهوش و زیرک را به دور خود جمع می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی شاه سخن گفت، آن افراد باهوش به دقت به هر کلام او توجه کردند و هر یک از آنها به صورت جداگانه آنچه را که شنیدند در دل خود پذیرفتند.
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش فیلسوفانی اشاره دارد که توانسته‌اند مسائل و مشکلات را به خوبی حل کنند. شاعر بیان می‌کند که برای این فیلسوفان، خداوند الهام و ان inspiration جدیدی فرستاده است که شایسته تحسین و ستایش است.
هوش مصنوعی: سپس گفت: ای کسانی که هنر را پرورش می‌دهید، بارها و بارها در مورد ستاره‌ها و آسمان فکر کرده‌ام.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم بگویم که این صورت زیبا از هیچ‌کس جز هنرمند به وجود نیامده است.
هوش مصنوعی: می‌دانم که او نوشته‌هایی دارد، اما نمی‌دانم چطور از دلش آنها را به تصویر کشیده است.
هوش مصنوعی: اگر می‌دانستم که او چگونه عمل می‌کند، من نیز می‌توانستم همان کار را انجام دهم.
هوش مصنوعی: هر شکل و تصویری که در ذهن شما وجود دارد، می‌تواند در عمل به واقعیت تبدیل شود و شما ناچار به انجام آن خواهید بود.
هوش مصنوعی: اگر ما اصول و قوانین این جهان را ندانیم، چگونه می‌توانیم در آن جستجو کنیم و به دنبال شناخت آن باشیم؟
هوش مصنوعی: شما ظرف‌های ما را نیکو مطالعه کرده‌اید، حالا به سخن توجه کنید که چگونه آن را با صداهای مختلف بیان کرده‌اید.
هوش مصنوعی: تا جایی که گفتن خوب است، بگذاریم در نظر داشته باشیم که جهان بدون کسی که آن را شکل دهد، معنا ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.