ای شوکت ایزدی برازندۀ تو
جز تو همه ماسوای حق زندۀ تو
از کار من خسته تغافل تا کی
آخر نه توئی خدا و من بندۀ تو
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای شوکت ایزدی برازندۀ تو
جز تو همه ماسوای حق زندۀ تو
از کار من خسته تغافل تا کی
آخر نه توئی خدا و من بندۀ تو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ستایش حضرت علی (ع) می‌پردازد و او را تجلی شوکت و قدرت الهی می‌داند. او بر این باور است که جز او کسی دارای واقعیت حقیقی نیست و او تنها در برابر خداوند است. شاعر از خستگی خود در برابر غفلت و عدم توجه به مقام علی (ع) سخن می‌گوید و به تخلص به رابطه میان خدا و بندگان تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: ای شکوه الهی، جز خودت هیچ‌کس شایسته‌ی مقام تو نیست و همه‌ی موجودات غیر از حق، تحت سایه‌ی وجود تو زندگی می‌کنند.
هوش مصنوعی: من از بی‌توجهی و بی‌خیالی تو خسته‌ام، پس چه زمانی این وضعیت تمام می‌شود؟ پس در نهایت، تو خدا هستی و من بندهٔ تو.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از ترکستان که بود آرندهٔ تو
گو «رو، دیگر بیار مانندهٔ تو»
تا چند ز صحبت پراکنده تو
تا چند به طنز بر رهی خنده تو
هر کس دهیش بوسه شود بنده تو
صد شکر آن را که نیست شرمنده تو
ای جانِ منِ سوخته‌دل زندهٔ تو
وز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو
بپذیر مرا که جز تو کس نیست مرا
گر نپذیری کجا رود بندهٔ تو
ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
مخلوق تو وسگ تو وبنده تو
در عالم عشق جان من مرده تو
در هر دو جهان روان من زنده تو
واعظ چه کسست؟ کمترین بنده تو!
مسکین تو، محتاج تو، افگنده تو!
تو خواجه دلنواز بخشنده من
من بنده روسیاه شرمنده تو
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.