سفله جهان، ای پسر، چو چشمهٔ شور است
چشمهٔ شور از در نفایه ستور است
خانهٔ تاری است این جهان و بدو در
رهگذر دیده نی چو دیدهٔ مور است
فردا جانت به علم زور نماید
چونان کامروز کار تنت به زور است
دانا گر چشمِ سر ندارد بیناست
نادان گر چشم هشت یابد کور است
آتش با عاقلان برابر آب است
بُستان با جاهلان برابر گور است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این قصیده، ناصرخسرو به نقد جاهلیت و جهل در جهان میپردازد. او اشاره میکند که دنیا پر از مشکلات و تاریکی است و انسانها مانند موری در این مسیر بیهدف میگذرانند. شاعر به اهمیت علم و دانش اشاره کرده و میگوید که در آینده، جان انسان بر اساس علم و دانش آن قضاوت میشود. او همچنین تأکید میکند که عاقلان درک عمیقتری دارند، در حالی که نادانان در عین داشتن ظاهری بینا، کور و نادان هستند. در نهایت، او به تضاد بین عاقلان و جاهلان و سرنوشت ناگوار جاهلان اشاره میکند.
هوش مصنوعی: دنیا پر از افراد ناپاک و پست است، مانند چشمهای که آبش شور و ناخوشایند است. این چشمه تنها بر اثر نزدیک شدن به موجوداتی ناپاک و آلوده به این شکل درآمده است.
هوش مصنوعی: این جهان مانند خانهای تاریک است و انسانها در آن مانند مور که به اطراف خود نمینگرد، به بیخبری در حال عبور از زندگی هستند.
هوش مصنوعی: فردا جانت با قدرت علم خود را نشان میدهد، همانطور که امروز بدن تو به قدرت و زور استوار است.
هوش مصنوعی: فرزانه اگرچه چشمهایش قادر به دیدن نیست، ولی همچنان دید عمیق و درک خوبی دارد. اما نادان حتی اگر به تعداد زیادی چشم نیز داشته باشد، باز هم از حقیقت غافل و ناتوان است.
هوش مصنوعی: آتش برای کسانی که عاقل هستند، همانند آب است و در مقابل، باغ برای افراد نادان به اندازه یک گور ارزش دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.