ای آنکه به کوی یار ما افتادی
آن روی بدیدی به قفا افتادی
بر دیدن روی او چو نیروت نبود
در حلقه ی لولیان چرا افتادی؟
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای آنکه به کوی یار ما افتادی
آن روی بدیدی به قفا افتادی
بر دیدن روی او چو نیروت نبود
در حلقه ی لولیان چرا افتادی؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به کسی اشاره میکند که به کوی محبوبش رسیده و زیبایی او را دیده است، اما با این حال در غم و اندوه به سر میبرد. شاعر قبلاً گفته بود که دلش بیدل و بیقرار است، و اکنون که معشوق از او دور شده، او به شدت دلتنگ و بیدل شده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که در راه محبوب ما قرار گرفتی، آن چهره زیبا را از پشت مشاهده کردی.
هوش مصنوعی: به تو گفتم که من دلم در این رابطه بیعاطفه و سرد است، اما حالا که تو رفتی، واقعیّتهای این بیاحساسی را حس میکنم و میبینم که حالا دلتنگ شدهام.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از معدن خویش اگر جدا افتادی
آخر بنگر که خود کجا افتادی
در خانهٔ خود خدای را گم کردی
زان در ره خانهٔ خدا افتادی
گفتم که دلا تو در بلا افتادی
گفتا که خوشم تو به کجا افتادی
گفتم که دماغ را دوا باید، گفت
دیوانه توی که در دوا افتادی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.