|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آدمیی، آدمیی، آدمی
بسته دمی، زانک نهٔ آن دمی
آدمیی را همه در خود بسوز
آن دمیی باش اگر محرمی
کم زد آن ماه نو و بدر شد
تا نزنی کم، نرهی از کمی
می‌برمی از بد و نیک کسان؟!
آن همه در تست، ز خود می‌رمی
حرص خزانست و قناعت بهار
نیست جهان را ز خزان خرمی
مغز بری در غم؟! نغزی ببر
بر اسد و پیل زن ار رستمی
همچو ملک جانب گردون بپر
همچو فلک خم ده، اگر می‌خمی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی وجود انسانی و جنبه‌های درونی آن می‌پردازد. او بر این نکته تأکید میکند که انسان باید درون خود را بسوزاند و به شناخت خود بپردازد تا به حقیقت وجودی‌اش برسد. در ادامه، با استفاده از تشبیهاتی چون خزان و بهار، تفاوت بین حرص و قناعت را بیان میکند و به این نتیجه می‌رسد که خوشی واقعی فقط از درون می‌آید. شاعر از شنونده می‌خواهد که در جستجوی حقیقت، خود را از بند محدودیت‌های مادی رها کند و به سیر و سلوک معنوی بپردازد.
هوش مصنوعی: انسان، موجودی است که در هر لحظه از زندگی‌اش تحت تاثیر شرایط و موقعیت‌ها قرار دارد. این تاثیرات به او امکان نمی‌دهند که همیشه همانطور که هست، باقی بماند و تغییرات مداوم در او به وجود می‌آورند.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی کسی را در درون خود بسوزانی، وقتی با او به وحدت و نزدیکی دست یافتی، در آن لحظه صمیمانه و همراه با محبت باش.
هوش مصنوعی: ماه نو کم‌کم ظهور کرد و به صورت کامل درآمد. این نشان می‌دهد که اگر کم‌کاری کنی و تلاش نکنی، به رشد و پیشرفت نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: آیا من باید از رفتارهای خوب و بد دیگران تأثیر بپذیرم؟ اما در واقع، من از خودم جدا نمی‌شوم و به خودم مراجعه می‌کنم.
هوش مصنوعی: حرص و طمع مانند فصل پاییز است که به جای خوشی و خرمی، دلتنگی و سردی به همراه می‌آورد. اما قناعت و رضایت در زندگی شبیه به بهار است که طراوت و شادابی را به ارمغان می‌آورد. در واقع، دنیا با حرص و طمع، زیبایی و خوشی را از بین می‌برد.
هوش مصنوعی: در غم و ناراحتی نباش! با قدرت و شجاعت بر مشکلات غلبه کن و همچون رستم، با بزرگی و نیرو به میدان بیا.
هوش مصنوعی: در این بیت به تصویری از یک ملک اشاره شده است که باید در آسمان بپراود و همچون فلک به خود خم دهد. این تصویر به نوعی بر انعطاف‌پذیری و قدرت فردی تأکید دارد. اگر از او خواسته شود که خم شود و مقداری از شگفتی‌ها و زیبایی‌های خود را پنهان کند، باید بپذیرد و این کار را انجام دهد. در واقع، به نوعی به توانایی سازگاری و ادغام با شرایط اشاره می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خوب سرآغازتر از خرمی
نیک سرانجامتر از مردمی
ای که به چشم تو نیایم همی
یک نظر آخر به چو من درهمی
گفت که از مات فراموش گشت
کاش فراموش شوی یکدمی
عالم غم بی تو مرا بر دل است
[...]
دامن وصل ار به کف آید دمی
هیچ نخواهم بجز او همدمی
ای بت سنگین دل نامهربان
گر بنوازیم چه باشد دمی
ماه نو انگشت نما شد ولی
[...]
آب حیات از لب او شبنمی
زو نبود هیچ دلی بی غمی
خاتمه این همه هست آدمی
یافته زو کار جهان محکمی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.