|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا چند از فراق مرا کار بشکنی
زاریم نشنوی و مرا زار بشکنی
دستم شکست دست فراقت ز کار و بار
دانستمی دگر به چه مقدار بشکنی
هین شیشه باز هجر رسیدی به سنگلاخ
کاین شیشه‌ام تنک شد هشدار بشکنی
زین سنگلاخ هجر سوی سبزه زار وصل
گر زوترک نرانی ناچار بشکنی
خونم فسرده شد به دل اندر چو ناردانگ
خونش چنین دود چو دل نار بشکنی
باری چو بشکنی دل پرحسرت مرا
در وصل روی دلبر عیار بشکنی
مخدوم شمس دین که شهنشاه بینشی
کز یک نظر دو صد دل و دلدار بشکنی
تبریز از تو فخر به اینت مسلم است
صد تاج را به ریشه دستار بشکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد فراق و تألم ناشی از جدایی با معشوق سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که بیش از این نرنجاندش. او به شکستن دل و روح خود اشاره می‌کند و نگران است که معشوقش با رفتارهای ناگوارش، او را به خاکستر تبدیل کند. احساس ناامیدی و دلتنگی در دلش مانند خون سردی است که به سادگی نمی‌توان آن را تحمل کرد. همچنین، شاعر تاکید می‌کند که عشق و محبت به معشوق، ارزش و جایگاهی بی‌نظیر دارد و نمی‌توان آن را با چیز دیگری مقایسه کرد. در نهایت، به شخصیت شمس‌الدین اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او باعث افتخار تبریز و دلیلی برای تجلیل از عشق است.
هوش مصنوعی: چقدر باید از دوری من زار و نالان باشی و مرا آزار بدهی، در حالی که تو صدای ناله‌ام را نمی‌شنوی و این زاری به تو هیچ تاثیری نمی‌گذارد؟
هوش مصنوعی: دستم به خاطر جدایی از تو شکست و حالا می‌دانم که دیگر چقدر می‌توانی مرا آزار بدهی و البته بس است.
هوش مصنوعی: ای دل، به این سنگلاخ جدایی توجه کن که شیشهٔ وجودم در اثر این هجران ضعیف و نازک شده است و اگر همچنان به این حال ادامه دهم، به زودی می‌شکنم.
هوش مصنوعی: از این سنگلاخ و سختی دوری، به سمت چمنزار و خوشی وصال برو. اگر بی‌خیال نشوی و حرکت نکنی، ناچار باید به شکست و درد دچار شوی.
هوش مصنوعی: دل من مانند ناردانگ (میوه‌ای که وقتی می‌رسد خشکی و زردی می‌گیرد) به شدت خنک و یخ‌زده شده و اگر بخواهی دل را بشکنی، مانند آن خواهد بود که دلی آتشین و پر از غم را به خاکستر تبدیل کنی.
هوش مصنوعی: اگر دل پر از حسرت من را بشکنی، در پیوند با روی زیبا و فریبندهٔ دلبر، تو به شدت غم و اندوه را از من دور می‌کنی.
هوش مصنوعی: مخدوم شمس دین، که شاهی با بینش عمیق است، از یک نگاهش می‌تواند دو صد دل و محبوب را بشکند.
هوش مصنوعی: شهرت تو در تبریز، بی‌شک مایه‌ی افتخار است و به این خاطر است که تو قادر هستی حتی صدها تاج را فقط با یک اشاره به هم بزنی یا نابود کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.