|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آه از عشق جمال حوره‌ای
کو گرفت از عاشقانش دوره‌ای
زندگیِ نوبه‌نو از کشتنش
صحتی تازه شد از رنجوره‌ای
گر گهر داری ببین حال مرا
در تک دریا ز دریا دوره‌ای
گفتم: ای عقلم کجایی؟ عقل گفت:
«چون شدم مِی، چون کنم انگوره‌ای؟!»
جان بسوز و سرمه کن خاکسترش
تا نمانَد در دو عالم کوره‌ای
تا کند جان‌های بی‌جان در سماع
گرد آن شهد ازل زنبوره‌ای
تا کند آن شمس تبریزی به حق
جمله ویران‌هات را معموره‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از عشق به جمال یک معشوق الهی و زیبای حورایی می‌گوید که زندگی او را تازه کرده و از رنج‌هایش سلامتی و طراوت می‌آورد. او از حالت خود می‌گوید و از عقلش می‌پرسد که چگونه باید در این عشق بمیرد و بازسازی شود. در این مسیر، به سوختن جان و تبدیل آن به خاکستر اشاره می‌کند تا از آنجا به کمال برسد. او همچنین تأکید می‌کند که باید جان‌های بی‌جان را در سماع شاد و سرمست کند و از وجود شمس تبریزی خواستار زنده شدن و آبادانی ویرانی‌هاست.
هوش مصنوعی: عشق به زیبایی یک حوری آن‌قدر قوی و جذاب است که عاشقانش را به مدت طولانی درگیر خود می‌کند.
هوش مصنوعی: زندگی به تازگی دوباره شروع شده و از مرگ، نواندیشی و شادابی تازه‌ای به وجود آمده است. این تغییر نشان‌دهنده این است که پس از تحمل درد و رنج، می‌توان به زندگی جدیدی دست یافت.
هوش مصنوعی: اگر جواهر با ارزشی داری، حالت مرا در دریا که تنها در کنار دریا است، تماشا کن.
هوش مصنوعی: من به عقل خود گفتم: کجایی؟ عقل پاسخ داد: وقتی که من تبدیل به شراب شدم، دیگر چه نیازی به انگور دارم؟
هوش مصنوعی: جان خود را به آتش بزن و از خاکسترش سرمه بساز تا در این دو جهان چیزی از آن باقی نماند.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالاتی می‌پردازد که در آن جان‌های خسته و بی‌روح، در حال خوشی و شوق به دور شهدی ازلی می‌چرخند. این شهد به نوعی نماد لذتی عمیق و معنوی است که می‌تواند جان‌ها را زنده کند و به آنان زندگی و رونق ببخشد. به طور کلی، مفهوم این بیت بیانگر این است که در شرایط شاد و با طراوت، روح‌ها می‌توانند زنده شوند و به اوج خوشحالی برسند.
هوش مصنوعی: تا آن خورشید تبریزی به حق، تمام نابسامانی‌ها و خراب‌های تو را به آبادانی و شکوفایی تبدیل کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر بود ممکن بیان کن سوره ای
رو ز میدان از چه رو مستوره ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.