|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
باوفاتر گشت یارم اندکی
خوش برآمد دی نگارم اندکی
دی بخندید آن بهار نیکوان
گشت خندان روزگارم اندکی
خوش برآمد آن گل صدبرگ من
سبزتر شد سبزه زارم اندکی
صبحدم آن صبح من زد یک نفس
زان نفس من برقرارم اندکی
ابر من دی بر لب دریا نشست
خاک شو تا بر تو بارم اندکی
خوش ببارم خاک را گل‌ها دهم
باش کاندر دست خارم اندکی
مهلتم ده خوش به خوش از سر مرو
صبر کن تا سر بخارم اندکی
نی غلط گفتم که اندر عشق او
کافرم گر صبر دارم اندکی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تجربه‌های عاشقانه‌اش می‌گوید و احساساتش را دربارهٔ یار و طبیعت وصف می‌کند. او توصیف می‌کند که با وفاتری که یارش نشان داده، حالش بهتر شده و روزگارش خندان شده است. با اشاره به زیبایی‌های بهار و گل‌ها، ابراز می‌کند که زندگی‌اش دوباره رنگ و رونق گرفته و امیدواری در وجودش دمیده شده است. شاعر از یار می‌خواهد که به او مهلت دهد تا بتواند عشقش را به نحو مطلوبی ابراز کند و به رغم تمام این حس مثبت، در درونش در کشمکش با تردیدها و اعترافاتش به عشق قرار دارد.
هوش مصنوعی: یارم کمی باوفاتر شده است و دیروز، نگارم (عشق من) کمی خوشحال‌تر به نظر می‌رسید.
هوش مصنوعی: دیروز بهار زیبا و خوش‌چهره لبخند زد و حالا روزگار مرا کمی شاداب‌تر کرده است.
هوش مصنوعی: گل صدبرگ من خوشحل است و بهاری، و این باعث شده تا سبزه‌زار من بیشتر سبز و زیباتر شود.
هوش مصنوعی: صبحی که من را بیدار کرد، با یک نفس از شدت شوق و شادمانی بود که به خاطر آن، حال و هوای من کمی بهتر شده است.
هوش مصنوعی: ابر من دی (دیروز) بر لب دریا نشسته است، از تو بخواهم که خاک (خاکی) شوی تا بتوانم بر تو بارش کنم (باران ببارم) اندکی.
هوش مصنوعی: اگر باران خوش ببارم، خاک تبدیل به گل می‌شود و در دستانم می‌باشد، اما در عین حال در حالتی هستم که خار (درد و رنج) را نیز در دست دارم، البته به مقدار کم.
هوش مصنوعی: به من فرصتی بده تا از شوق و زیبایی و عشق رهایی پیدا کنم. صبر کن تا آرام بگیرم و به حالت عادی برگردم.
هوش مصنوعی: من نگفتم که در عشق او کافرم؛ اگر ذره‌ای صبر داشته باشم، به عشق او یقیناً معتقدم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.