ای دریغا در این خانه دمی بگشودی
مونس خویش بدیدی دل هر موجودی
چشم یعقوب به دیدار پسر شاد شدی
ساقی وصل شراب صمدی پیمودی
رو نمودی که منم شاهد تو باک مدار
از زیان هیچ میندیش چو دیدی سودی
هیچ کس رشک نبردی که فلان دست ببرد
هر کسی در چمن روح به کام آسودی
نیست روزی که سپاه شبش آرد غارت
نیست دینار و درم یا هوس معدودی
حاجتت نیست که یاد طرب کهنه کنی
کی بود در خضر خلد غم امرودی
صد هزاران گره جمع شده بر دل ما
از نصیب کرمش آب شدی بگشودی
صورت حشو خیالات ره ما بستند
تیغ خورشید رخش خفیه شده در خودی
طالب جمله وی است و لقبش مطلوبی
عابد جمله وی است و لقبش معبودی
خادم و مؤذن این مسجد تن جان شماست
ساجدی گشته نهان در صفت مسجودی
ای ایازت دل و جان شمس حق تبریزی
نیست در هر دو جهان چون تو شه محمودی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجلی عشق و اتحاد با معشوق اشاره می‌کند و بر اهمیت لحظه‌های خاص در زندگی تاکید دارد. او از ارتباط عمیق خود با معشوق و سرور دیدار می‌گوید و به دل‌هایی که در چمن زندگی آرامش یافته‌اند، اشاره می‌کند. غزل همچنین به سختی‌ها و گره‌های زندگی اشاره دارد، که با عطای معشوق گشوده می‌شوند. سرانجام، شاعر با ستایش از شمس تبریزی به او لقب‌های خاص و منحصر به فرد می‌دهد، و او را در دنیای عشق و عرفان به عنوان موجودی بی‌نظیر معرفی می‌کند.
هوش مصنوعی: ای کاش در این خانه یک لحظه دری باز می‌شد و تو مونس و رفیق خود را می‌دیدی، زیرا دل همه موجودات برای دیدار تو شاد است.
هوش مصنوعی: چشم یعقوب، که در غم دوری پسرش اشک می‌ریخت، با دیدن او شاد شد. ساقی، یعنی همان معشوق یا پروردگار، شراب نیستی را به او می‌دهد و او را به وصالی معنوی و خوشی دچار می‌کند.
هوش مصنوعی: تو خود را به من نشان دادی، نگران هیچ آسیبی نباش. به هیچ چیزی فکر نکن، چون وقتی من را دیدی، به سودی دست یافته‌ای.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس حسادت نمی‌کند که فلان کس از دست دیگری چیزی بگیرد، زیرا هر کس در باغ زندگی خود از روح و حال خوشی بهره‌مند است.
هوش مصنوعی: هر روزی نیست که سپاه شب (یعنی شب و سیاهی) به غارت نرود و چیزی از خوشی‌ها و لذت‌ها را نبرد. در اینجا اشاره به بی‌ثباتی و فانی بودن دنیاست، که در آن نه دینار (پول) و نه درم (سکه) یا حتی آرزوهای کمی وجود دارد.
هوش مصنوعی: برای تو نیازی به یادآوری لذت‌های قدیمی نیست، زیرا در دنیای بهشت، حتی غم و اندوه نیز رنگ و بویی از طراوت و تازگی دارد.
هوش مصنوعی: دل ما از محبت و نعمت‌های خاص خداوند پر از مشکلات و درهم‌گشتگی شده است، اما با لطف و بخشش او، همهٔ این مشکلات رفع و گشوده می‌شوند.
هوش مصنوعی: خیالات و تصورات بی‌اساس، راه پیشرفت و رسیدن به حقیقت را بر ما بسته‌اند. نور حقیقت که مانند تیغ آفتاب است، در درون وجود ما پنهان شده و باید آن را یافته و آشکار کرد.
هوش مصنوعی: همهٔ خواسته‌ها و ایده‌های طلبکارانه به او تعلق دارد و او را می‌توان مطلوب نامید. همچنین، همهٔ عبادت‌کنندگان و بندگان او، او را معبود می‌دانند.
هوش مصنوعی: این بدن و روح شما خادم و مؤذن این عبادتگاه (مسجد) هستند و در واقع غیبت ساجدی (در حال عبادت) را در وصف مسجد نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که به او اشاره شده، همانند قدسی است که در هر دو جهان (دنیا و آخرت) یکتاست و برتری و عظمت او مانند شاه محمودی (محمود غزنوی) را دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دو سه روز است که دیدار به ما ننمودی
مرحبا شاد رسیدی و کرم فرمودی
چه خطا رفت چه کردیم چه گفتیم چرا
سر گرانی به سرت کز چه غبارآلودی
چون بجستی که دگر باز نجُستی ما را
[...]
نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی
چه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟
نیست سرمایه عمر تو به جز یک دو سه دم
چه کنی صرف به دودی که ندارد سودی؟
دود اگر زلف ایازست ببر پیوندش
[...]
طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی
از ایازم برسد عاقبت محمودی
یوسف گل بسر تخت سلیمان آمد
از عنادل بشنو زمزمه داودی
خال تو طرفه خلیلی است بگلزار بهشت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.