گر نرگس خون خوارش دربند امانستی
هم زهر شکر گشتی هم گرگ شبانستی
هم دور قمر یارا چون بنده بدی ما را
هم ساغر سلطانی اندر دورانستی
هم کوه بدان سختی چون شیره و شیرستی
هم بحر بدان تلخی آب حیوانستی
از طلعت مستورش بر خلق زدی نورش
هم نرگس مخمورش بر ما نگرانستی
با هیچ دل مست او تقصیر نکردهست او
پس چیست ز ناشکری تشنیع چنانستی
وصلش به میان آید از لطف و کرم لیکن
کفو کمر وصلش ای کاش میانستی
صورتگر بیصورت گر ز آنک عیان بودی
در مردن این صورت کس را چه زیانستی
راه نظر ار بودی بیرهزن پنهانی
با هر مژه و ابرو کی تیر و کمانستی
بربند دهان زیرا دریا خمشی خواهد
ور نی دهن ماهی پرگفت و زبانستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد و او را در تعابیری رمزآلود همچون نرگس و قمر معرفی میکند. او به تضادهای موجود در عشق میپردازد، از جمله زهر و شکر و دور و نزدیک، که نشاندهنده پیچیدگیهای عاطفی است. همچنین، شاعر به بیقراری و اشتیاق برای وصال اشاره میکند و یادآور میشود که ناشکری و عیبجویی از عشق نادرست است. در نهایت، با اشاره به عمیق بودن معانی و زیبایی معشوق، بر این نکته تأکید میکند که عشق واقعی فراتر از صورتهای ظاهری است و درونیتر و عمیقتر از آن است که به سادگی قابل بیان باشد.
هوش مصنوعی: اگر نرگس زیبا و خونخوار در دام تو باشد، تو هم مانند زهر شیرین میشوی و هم مانند گرگ در لباس شب.
هوش مصنوعی: ای دوست، همچنان که دور قمر هستی، ما نیز همچون بندهای در خدمت تو هستیم و در این دنیا، ساغر سلطانی در دست داریم.
هوش مصنوعی: کوه به دلیل سختیاش مانند شیر است و دریا نیز به خاطر تلخیاش مانند آب حیوانات.
هوش مصنوعی: نور زیبایی که از چهره پنهانت بر مردم تابید، مانند نرگس مستی است که چشمها را به خود خیره کرده و بر ما تأثیر عمیقی گذاشته است.
هوش مصنوعی: دل کسی که دچار مستی و شیدایی عشق اوست، هرگز خطا و تقصیری ندارد. پس چه دلیلی برای سرزنش و نارضایتی وجود دارد؟
هوش مصنوعی: ارتباط و وصال او به خاطر مهربانی و بخشندگیاش برقرار میشود، اما ای کاش تو در میانه این ارتباط قرار میگرفتی تا همتای او به حساب آیی.
هوش مصنوعی: صورتگر بیصورت، یعنی کسی که بر اساس ویژگیهای ظاهری کار میکند و به شکل و فرم اهمیت میدهد، اگر به این نتیجه برسد که در مرگ این صورت یا شکل ظاهری، ضرری برای کسی وجود ندارد، پس انسانی را که درک عمیقی از حقیقت و واقعیت ندارد، تحتالشعاع قرار داده است. در واقع، این جمله به نوعی اشاره به اهمیت واقعیتهای درونی و معنوی دارد و نشان میدهد که نباید فقط به ظواهر و شکلها توجه کنیم.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به زیباییهای دلخواه فکر کنی و هیچ خطر و مانعی در این راه نباشد، با هر نگاه و حرکتی که از چشمان و ابروهایت برمیآید، میتوانی مانند تیر و کمانی دقیق و مؤثر عمل کنی.
هوش مصنوعی: سکوت کن زیرا دریا تکانی خواهد خورد. اگر زبان به سخن بگشایی، برای ماهی دردسر ایجاد میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر یار نگارینم در من نگرانستی
بار غم و رنج او بر من نه گرانستی
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
از خلق جهان رازم همواره نهانستی
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
[...]
گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی
از خلق نهان زان شد تا جمله ترا باشد
گر هیچ پدیدستی زان همگانستی
جان دید جمالش را ور نه به همه دانش
[...]
گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی
گر نقش پذیرفتی در شش جهت عالم
بالا همه باغستی پستی همه کانستی
از خلق نهان زان شد تا جمله مرا باشد
[...]
گر سینه شود سینا، بی تاب و توانستی
تاب من و آن جلوه، مهتاب و کتانستی
آسان به قد و عارض، عاشق ندهد دل را
آنی ست نکویان را، دل داده ازآنستی
آن ماه فلک پیما، بنمود شبی سیما
[...]
اندوه پرافشانی از چهره عیانستی
خون ناشده رنگ اکنون از دیده روانستی
غم راست به دلسوزی سعی ادب آموزی
انداختگانش را اندازه نشنانستی
صد ره به هوس خود را با وصل تو سنجیدم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.