ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته
جان‌ها را شیوه‌های جان فزا آموخته
هر چه در عالم دری بسته‌ست مفتاحش توی
عشق شاگرد تو است و درگشا آموخته
از برای صوفیان صاف بزم آراسته
وانگهانی صوفیان را الصلا آموخته
وز میان صوفیان آن صوفی محبوب را
سر معشوقی مطلق در خلاء آموخته
و آن دگر را ز امتحان اندر فراق انداخته
سر سر عاشقانش در بلا آموخته
عشق را نیمی نیاز و نیم دیگر بی‌نیاز
این اجابت یافته و آن خود دعا آموخته
پیش آب لطف او بین آتشی زانو زده
همچو افلاطون حکمت صد دوا آموخته
با دعا و با اجابت نقب کرده نیم شب
سوی عیاران رند و صد دغا آموخته
پرجفایانی که ایشان با همه کافردلی
مر وفا را گوش مالیده وفا آموخته
زخم و آتش‌های پنهانی است اندر چشمشان
کاهنان را همچو آیینه صفا آموخته
جمله ایشان بندگان شمس تبریزی شده
در تجلی‌های او نور لقا آموخته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف قدرت عشق و تأثیر آن بر جان‌ها می‌پردازد و می‌گوید که دو چشم و جان انسان‌ها در حقیقت درس‌های عمیق عشق را آموخته‌اند. او بیان می‌کند که اگر در عالم دری بسته وجود دارد، عشق می‌تواند آن را بگشاید. همچنین، صوفیان در بزم خود دیگر صوفیان را به درک عمیق‌تری از عشق و فراق می‌رسانند. عشق به عنوان ترکیبی از نیاز و بی‌نیازی، در دل‌ها اثر می‌گذارد و در کنار آن، تصورات کاذب و دعاهای بی‌جواب برای عیاران و رندان بیان می‌شود. در نهایت، شاعر به بندگی شمس تبریزی و نور تجلیات او اشاره می‌کند که راز عشق و لقا را به پیروان خود آموخته است.
هوش مصنوعی: چشمان تو به جاودانگی نکات و اسرار زیادی را آموخته و روح‌ها را روش‌هایی برای زندگی و جان‌افزایی یاد داده‌اند.
هوش مصنوعی: هر دری که در این جهان بسته است، کلید و راه‌حل آن در عشق است و تو که شاگرد عشق هستی، این راهگشایی را آموخته‌ای.
هوش مصنوعی: برای صوفیان، مجلسی زیبا و خالص برپا کرده و ناگهان به آنها نکتهٔ شگفت‌انگیزی را یاد داده است.
هوش مصنوعی: در میان صوفیان، آن صوفی محبوب، راز عشق به معشوقی مطلق را در فضایی خالی و به دور از هر نوع تعلق یاد گرفته است.
هوش مصنوعی: عشق آن دیگری، در جدایی و دوری از محبوب، آزمایش‌های سخت را تجربه کرده و در غم و مصیبت عاشقان، به شناخت و درک عاطفی عمیقی دست یافته است.
هوش مصنوعی: عشق از دو بخش تشکیل شده است: بخشی نیازمند و بخشی بی‌نیاز. این عشق با تلقین و پاسخ مثبت به خود، توانسته است که دعا و نیایش را بیاموزد.
هوش مصنوعی: در برابر لطف او، من زانو زده‌ام و در آتش عشق او قرار دارم، مانند افلاطون که به جستجوی حکمت پرداخته، این عشق به من صد درمان آموخته است.
هوش مصنوعی: با دعا و پاسخ به دعا در نیمه‌های شب به سوی بزم رندها و عاشقان رفته‌ام و بسیاری از نیرنگ‌ها و فریب‌ها را یاد گرفته‌ام.
هوش مصنوعی: افرادی که بسیار خیانت‌کار هستند، با این حال، به رغم کفر و بی‌اعتقادی‌شان، در ظاهر با دیگران دوستی می‌کنند و خود را وفادار نشان می‌دهند.
هوش مصنوعی: در دل و چشم کاهنان زخم‌ها و آتش‌های پنهانی وجود دارد که آنها مانند آیینه‌ای صاف، صفا و نور را به دیگران می‌آموزند.
هوش مصنوعی: همه آنها، یعنی کسانی که به شمس تبریزی پیوسته‌اند، در نور و تجلی او، درس وصال و دیدار الهی را یاد گرفته‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.