|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جز جانب دل به دل نیاییم
یک لحظه برون دل نپاییم
ماننده نای سربریده
بی‌برگ شدیم و بانواییم
همچون جگر کباب عاشق
جز آتش عشق را نشاییم
ما ذره آفتاب عشقیم
ای عشق برآی تا برآییم
ما را به میان ذره‌ها جوی
ما خردترین ذره‌هاییم
ور زانک بجویی و نیابی
بدهیم نشان که ما کجاییم
در خانه چو آفتاب درتافت
گرد سر روزن سراییم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی به عشق اشاره دارد. شاعر از عدم امکان جدایی از دل و عشق سخن می‌گوید و خود را با تصاویری از درختان بی‌برگ و جگر کبابی در آتش عشق تشبیه می‌کند. او بیان می‌کند که ما همچون ذراتی از آفتاب عشق هستیم و از عشق پیوسته در انتظار ظهور و تجلی آن می‌باشیم. در نهایت، پیوند عمیق خود را به عشق و جستجو برای یافتن نشانی از وجود خود در این عشق توصیف می‌کند.
هوش مصنوعی: ما از دلی به دل دیگر نمی‌رویم و لحظه‌ای هم از دل خود جدا نمی‌شویم.
هوش مصنوعی: ما مانند نای بی‌سر و بی‌برگ شده‌ایم و در حال نواختن هستیم.
هوش مصنوعی: عاشق همچون جگر کباب در آتش عشق قرار دارد و تنها شعله‌های این عشق را تجربه می‌کند.
هوش مصنوعی: ما همچون ذره‌های نور عشق هستیم، ای عشق، بیا تا ما نیز به اوج برسیم.
هوش مصنوعی: ما در میان ذره‌ها قرار داریم و به نوعی از همه کوچک‌تر و کم‌اهمیت‌تر به نظر می‌رسیم.
هوش مصنوعی: اگر به جستجوی ما برآیی و نتوانی ما را پیدا کنی، این را بدان که ما کجاییم.
هوش مصنوعی: در خانه مانند نور خورشید می‌درخشیم و دور تا دور فضای خانه را روشن می‌کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نمرود به گاه پور آذر
می‌گفت خدای خلق ماییم
جبار به نیم‌پشه او را
خوش داد سزا که ما گواییم
لبیک زنان عشق ماییم
احرام گرفته در وفاییم
در کوی قلندری و تجرید
در کم زدن اوفتاده ماییم
جز روح طوافگه نداریم
[...]
آیا تو کجا و ما کجاییم
تو زانِ که‌ای و ما تراییم
ما مست شراب جان فزاییم
سرخوش ز می گره گشاییم
در کنج شرابخانه گنجی است
ما طالب گنج کنجهاییم
آنها که هوای می ندارند
[...]
ای دوست، بیا، که ما توراییم
بیگانه مشو، که آشناییم
رخ بازنمای، تا ببینیم
در بازگشای، تا درآییم
هر چند نه‌ایم در خور تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.