|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز قند یار تا شاخی نخایم
نماز شام روزه کی گشایم
نمی‌دانم کجا می روید آن قند
کز او خوردم نمی‌دانم کجایم
عجایب آنک نُقلش عقل من برد
چو عقلم نیست چونش می‌ستایم
کی دارد روزه همچون روزهٔ من
کز او هر لحظه عیدی می‌ربایم
ز صبح روی او دارم صبوحی
نماز شام را هرگز نپایم
چو گل در باغ حسنش خوش بخندم
چو صبح از آفتابش خوش برآیم
زبانم از شراب او شکسته‌ست
ز دستانش شکسته دست و پایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و شوق به محبوب می‌پردازد. او از قند محبوبش سخن می‌گوید و با اشتیاق از حالی می‌نویسد که به خاطر عشقش از تمام عبادات و روزه‌های معمول دور است. شیفتگی او به محبوب، وجدانش را از توجه به اصول روزمره و عادیات دور کرده و لحظات او را پر از شادی و سرور می‌سازد. شاعر تصویرگر حالتی است که در آن وجود محبوب برای او به اندازه‌ای شیرین و خوشایند است که عبادت‌های ظاهری را فراموش کرده و در عشق غرق شده است.
هوش مصنوعی: از شیرینی معشوق، تا زمانی که در وجودم احساس خاصی دارم، نمی‌توانم نماز بخوانم یا روزه‌ام را افطار کنم.
هوش مصنوعی: نمی‌دانم آن دلبر که شیرینی‌هایش را چشیده‌ام به کجا می‌رود و من هم نمی‌دانم وضعیت و حال خودم کجاست.
هوش مصنوعی: عجایب این است که شناخت و درک من از او، عقل و خرد من را به حیرت وامی‌دارد؛ زیرا زمانی که عقل من قادر به درک او نیست، من همچنان او را ستایش می‌کنم.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس مانند من روزه‌ای ندارد، زیرا من هر لحظه از زیبایی او بهره‌مند می‌شوم و از او عیدی می‌گیرم.
هوش مصنوعی: صبح را به خاطر روی او به بامداد صبوحی می‌خوانم و هیچ‌گاه نماز شب را نمی‌خوانم.
هوش مصنوعی: من در باغ زیبایی او مانند گل می‌خندم و همچون صبح که به نور آفتاب روشن می‌شود، از وجودش شاداب و سرشار از زندگی می‌گردم.
هوش مصنوعی: زبانم به خاطر نوشیدن شراب عشق او ناتوان و درمانده شده و از نوازش‌های او، دست و پایم نیز آسیب دیده و در بند مانده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خداوندا همی‌خواهم که از دل
تو را تا عمر دارم می‌ستایم
ولیکن از دم جور زمانه
برنجید این دل مانده نمایم
حریف نیم مست امروز ناگه
[...]
به نیکی و به شادی دَرفَزایم
که باشد آفتابَ انْدَر سَرایم
خداوندا همی خواهم که از دل
ترا تا عمر باشد من ستایم
ولیکن این دم از جور زمانه
برنجید این دل انده نمایم
بدین دل کز کدامین در در‌آیم؟
کدامین گنج را سر برگشایم؟
گرفته خواهر از بهر خدایم
بسی انعامها کرده بجایم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.