شد چنین شیخی گدای کو به کو
عشق آمد لاابالی اتقوا
عشق جوشد بحر را مانند دیگ
عشق ساید کوه را مانند ریگ
عشق‌بشکافد فلک را صد شکاف
عشق لرزاند زمین را از گزاف
با محمد بود عشق پاک جفت
بهر عشق او را خدا لولاک گفت
منتهی در عشق چون او بود فرد
پس مر او را ز انبیا تخصیص کرد
گر نبودی بهر عشق پاک را
کی وجودی دادمی افلاک را
من بدان افراشتم چرخ سنی
تا علو عشق را فهمی کنی
منفعتهای دگر آید ز چرخ
آن چو بیضه تابع آید این چو فرخ
خاک را من خوار کردم یک سری
تا ز خواری عاشقان بویی بری
خاک را دادیم سبزی و نوی
تا ز تبدیل فقیر آگه شوی
با تو گویند این جبال راسیات
وصف حال عاشقان اندر ثبات
گرچه آن معنیست و این نقش ای پسر
تا به فهم تو کند نزدیک‌تر
غصه را با خار تشبیهی کنند
آن نباشد لیک تنبیهی کنند
آن دل قاسی که سنگش خواندند
نامناسب بد مثالی راندند
در تصور در نیاید عین آن
عیب بر تصویر نه نفیش مدان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عشق و جایگاه آن در عالم هستی می‌پردازد. مولانا بیان می‌کند که عشق می‌تواند سبب تحولات عظیم در جهان شود، به‌گونه‌ای که کوه‌ها را به ریگ و فلک را به صد شکاف تبدیل می‌کند. همچنین، عشق به محمد نزد خداوند جایگاهی ویژه دارد و به همین خاطر، وجود عالم به عشق او وابسته است. خاک نیز به خاطر عشق و به‌منظور نشان‌دادن ارزش عاشقان خوار شده است، در حالی‌که در همین خاک تحولی نوین و سبز ایجاد شده است. در نهایت، مولانا به تشبیهاتی می‌پردازد که می‌تواند فهم انسان را از عشق و معانی آن نزدیک‌تر کند.
هوش مصنوعی: شیخی پیدا شده که در هر کوچه و خیابان به دنبال عشق می‌گردد و بی‌پروا و بی‌خیال از همه‌چیز به این جستجو ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: عشق مانند جوشیدن آب دریا، سطح آب را به جوش می‌آورد و همچنان که سنگ‌های سخت کوه را نرم و خرد می‌کند، تاثیر عمیقی بر دل‌ها و زندگی‌ها دارد.
هوش مصنوعی: عشق می‌تواند آسمان را تا صد تکه بشکافد و عشق به قدری قوی است که می‌تواند زمین را به لرزه درآورد.
هوش مصنوعی: عشق واقعی در کنار محمد قرار دارد و به خاطر این عشق، خداوند لولاک را به او داده است.
هوش مصنوعی: در عشق، کسی مانند او وجود ندارد؛ بنابراین او را از میان پیامبران برگزیده‌اند و به او ویژگی خاصی داده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر عشق خالص وجود نداشت، آیا می‌توانستم آسمانها و تمام زیبایی‌های دنیا را به وجود بیاورم؟
هوش مصنوعی: من برای تو فضایی فراهم کرده‌ام که بتوانی عشق را به درستی درک کنی و به علو و بلندی آن برسید.
هوش مصنوعی: نفع‌ها و سودهای دیگر به‌دنبال چرخ زمان خود را نشان می‌دهند، مانند تخم‌مرغی که به دنبال یک قاعده مثبت و خوشحال‌کننده قرار می‌گیرد.
هوش مصنوعی: من خاک را در نظر خود بی‌ارزش کردم تا بویی از عشق و محبت عاشقان به مشامم برسد.
هوش مصنوعی: ما به خاک رنگ و طراوت دادیم تا از تغییر و دگرگونی فقر آگاه شوی.
هوش مصنوعی: با تو می‌گویند این کوه‌ها حال عاشقان را در پایداری و استقامت توصیف می‌کنند.
هوش مصنوعی: هرچند آن مفهوم اصلی است و این تصویر تنها نمایی از آن، اما هدف این است که به درک تو کمک کند و آن را برایت نزدیک‌تر کند.
هوش مصنوعی: غم را مانند خاری در نظر می‌گیرند، اگرچه این تشبیه درست نیست، اما هدف این است که هشدار دهند.
هوش مصنوعی: دل سنگی که به نام قساوت شناخته شده، نمونه‌ای نامناسب از سختی و بی‌رحمی به حساب می‌آید.
هوش مصنوعی: به هیچ وجه نمی‌توان عیوب واقعی را در تصویر خیالی نادیده گرفت. هرچند که ممکن است نتوانیم عیوب را به‌طور کامل انکار کنیم، اما نباید آنها را از نظر دور داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.