مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر سوم
»
بخش ۷۷ - اجتماع اجزای خر عزیر علیه السلام بعد از پوسیدن باذن الله و درهم مرکب شدن پیش چشم عزیر علیه السلام
هین عزیرا در نگر اندر خرت
که بپوسیدست و ریزیده برت
پیش تو گرد آوریم اجزاش را
آن سر و دم و دو گوش و پاش را
دست نه و جزو برهم مینهد
پارهها را اجتماعی میدهد
در نگر در صنعت پارهزنی
کو همیدوزد کهن بی سوزنی
ریسمان و سوزنی نه وقت خرز
آنچنان دوزد که پیدا نیست درز
چشم بگشا حشر را پیدا ببین
تا نماند شبههات در یوم دین
تا ببینی جامعیام را تمام
تا نلرزی وقت مردن ز اهتمام
همچنانک وقت خفتن آمنی
از فوات جمله حسهای تنی
بر حواس خود نلرزی وقت خواب
گرچه میگردد پریشان و خراب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به داستان عزیر علیه السلام اشاره میکند که خداوند اجزای خر او را که پوسیدهاند، دوباره در برابر چشمانش گرد هم میآورد. او به عزیر میگوید که نگهبان کل هستی و روح موجودات است و در این فرآیند، قیامت و روز جزا را به تصویر میکشد. مولانا با اشاره به صنعت پیوند اجزا و توانا بودن خداوند در ایجاد زندگی از عُناصر پخش شده، به انسان یادآوری میکند که در شرایط بحرانی و در زمان مرگ نباید از یاد خدا غافل شود و باید به قدرت او اطمینان داشته باشد. در نهایت، او به انسان میآموزد که در زندگی نباید از مشکلات و تحولات دنیوی نگران باشد، زیرا درهر حال، خداوند همراه و ناظر است.
هوش مصنوعی: ای عزیرا، دقت کن به حال الاغ خود که چگونه در حال پوسیدن و فروریختن است.
هوش مصنوعی: ما همه اجزای وجودمان را در حضور تو جمع میکنیم؛ سر و دم و دو گوش و پاهایمان را.
هوش مصنوعی: دست انسان میتواند قطعات جدا را کنار هم بگذارد و آنها را به یک کل واحد تبدیل کند.
هوش مصنوعی: به تلاشی که در هنر بریدن پارچه انجام میشود نگاه کن، او به مانند دوختی کهن عمل میکند بدون آنکه از سوزن استفاده کند.
هوش مصنوعی: در اینجا به نوعی صحبت از مهارت و دقت در کار است. اگر کسی با مهارت و توجه بالا کاری را انجام دهد، حتی در شرایطی که ممکن است به نظر برسد کار آسانی نیست، میتواند به خوبی آن را انجام دهد و جزئیات آن را پنهان کند. مانند دوختن یک ریسمان و سوزن به طوری که خط دوخت کاملاً نامشهود باشد.
هوش مصنوعی: چشمانت را باز کن و نشانههای روز قیامت را مشاهده کن تا در روز حساب، هیچ تردیدی برایت باقی نماند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تمام جوانب زندگیام را در نظر بگیری، و از این بابت مطمئن شوی، در لحظه مرگ به خاطر دغدغهها و نگرانیهایم نمیلرزم.
هوش مصنوعی: همانطور که هنگام خوابیدن از همه احساسات و حسهای بدنی که مختص بدن است، آزاد میشویم و آرامش مییابیم.
هوش مصنوعی: در زمان خواب، بر روی احساسات و افکار خود کنترل داشته باش و نگذار که بینظمی و آشفتگی تو را تحت تاثیر قرار دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.