|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قوم گفتند ای نصوحان بس بود
اینچ گفتید ار درین ده کس بود
قفل بر دلهای ما بنهاد حق
کس نداند برد بر خالق سبق
نقش ما این کرد آن تصویرگر
این نخواهد شد بگفت و گو دگر
سنگ را صد سال گویی لعل شو
کهنه را صد سال گویی باش نو
خاک را گویی صفات آب گیر
آب را گویی عسل شو یا که شیر
خالق افلاک او و افلاکیان
خالق آب و تراب و خاکیان
آسمان را داد دوران و صفا
آب و گل را تیره رویی و نما
کی تواند آسمان دردی گزید
کی تواند آب و گل صفوت خرید
قسمتی کردست هر یک را رهی
کی کهی گردد بجهدی چون کهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، قوم به انبیا می‌گویند که دیگر بس است نصیحت‌ها و دعوت‌ها. آنها باور دارند که سرنوشتشان از قبل تعیین شده است و هیچ تغییر و تحولی در آن ممکن نیست. مولانا به تصویرهای مختلفی مانند سنگ، خاک و آب اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان به راحتی طبیعت را تغییر داد. او نتیجه می‌گیرد که هر موجودی در سرنوشت خود مسیری دارد که نمی‌تواند به میل خود تغییر دهد و این تغییرات باید از جانب خالق صورت گیرد. در نهایت، تاکید بر این است که هیچکس نمی‌تواند صفات ذاتی و مسیر طبیعی چیزها را تغییر دهد.
هوش مصنوعی: مردم گفتند، ای نصوحان، دیگر بس است، این چیزها را گفتید. اگر در این ده نفر کسی باشد، کافی است.
هوش مصنوعی: خداوند قفل‌هایی بر دلهای ما گذاشته است و هیچ کس نمی‌داند که این قفل‌ها بر خالق پیشی گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: نقش ما به دست آن هنرمند ایجاد شد و او دیگر نمی‌تواند همانطور بازآفرینی کند و این موضوع را در مکالمه‌ای با او مطرح کردم.
هوش مصنوعی: اگر سنگ را به مدت صد سال هم بگویی که تبدیل به جواهر می‌شود، باز هم تغییر نمی‌کند. و اگر چیزی کهنه را هم به مدت صد سال بگویی که نو است، در واقعیت همان کهنه باقی می‌ماند. در واقع، این بیت به این معناست که تغییر ماهیت و کیفیت یک چیز، صرفاً با گفتن و صحبت کردن درباره‌اش ممکن نیست و نیاز به واقعیات و شرایط دارد.
هوش مصنوعی: خاک انگار ویژگی‌های آب را به خود می‌گیرد و آب نیز به نوعی شبیه عسل یا شیر می‌شود.
هوش مصنوعی: خداوند، آسمان‌ها و ستاره‌ها را خلق کرده و همچنین خالق زمین، آب و موجودات زنده بر روی آن نیز هست.
هوش مصنوعی: زمان آسمان را با زیبایی و صفا آذین کرده، اما آب و گل را با رنگی تیره و ظاهری ناخوشایند درآورده است.
هوش مصنوعی: کی می‌تواند آسمان را دردی تحمل کند؟ کی می‌تواند از آب و گل، پاکی و خلوص به دست آورد؟
هوش مصنوعی: هر کس در زندگی‌اش راه و مسیری دارد و زمان آن مشخص نیست که چه زمانی به هدفش می‌رسد. مانند این که نمی‌دانیم چه زمانی به دستاورد یا تغییر مهمی خواهیم رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.