حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
زد به تیغ کین عدویی بیخ او
بود بس قابل ولی شمشیر را
قابل شمشیر شد تاریخ او
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
زد به تیغ کین عدویی بیخ او
بود بس قابل ولی شمشیر را
قابل شمشیر شد تاریخ او
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تشبیه یک درخت باغ به حافظ می‌پردازد که به دست دشمنی با کینه، مورد آسیب قرار می‌گیرد. این درخت، که نماد حافظ و آثارش است، با وجود ارزش و زیبایی‌اش، تحت تأثیر ضربات شمشیر قرار می‌گیرد و تاریخ او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر به تضاد میان قابلیت‌های حافظ و سرنوشتی که دشمنان برایش رقم می‌زنند، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: حافظ می‌گوید: درخت زیبا و جوانی که در باغ نظم و ادب رشد کرده، به دست دشمنی که حسادت می‌ورزد، آسیب می‌بیند.
هوش مصنوعی: این فرد از استعداد و توانایی بالایی برخوردار بود، اما به خاطر حوادث و شرایط زمانه‌اش، سرنوشتی متناسب با شمشیری که به آن دچار شده، پیدا کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سخت راسخ خیمه‌گاه و میخ او
بوی خون می‌آیدم از بیخ او
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.