|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای شمع جهان افروز بیا
وی شاهد عالم سوز بیا
ای مهر سپهر قلمرو غیب
شد روز ظهور و بروز بیا
ای طائر سعد فرخ رخ
امروز توئی فیروز بیا
روزم از شب تیره تر است
ای خود شب ما را روز بیا
ما دیده براه تو دوخته ایم
از ما همه چشم مدوز بیا
عمریست گذشته بنادانی
ای علم و ادب آموز بیا
شد گلشن عمر خزان از غم
ای باد خوش نوروز بیا
من مفتقر رنجور توام
تا جان بلب است هنوز بیا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوت از معشوق و محبوب می‌پردازد و احساس نیاز و longing خود را ابراز می‌کند. او محبوب را با عناوین مختلفی چون شمع، شاهد و طایر سعد خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که بیاید و زندگی را پررنگ‌تر کند. شاعر از تاریکی و غم زندگیش شکایت دارد و امیدوار است که با حضور محبوب، روزگارش نورانی شود. او همچنین به گذشتهٔ عمر و بی‌دانی خود اشاره می‌کند و خواهان آموزه‌هایی از علم و ادب است. در نهایت، او خود را غمگین و نیازمند می‌بیند و تأکید می‌کند که تا زمانی که نفس در سینه‌اش هست، yearning برای محبوب ادامه خواهد داشت.
هوش مصنوعی: ای روشنایی بخش جهان، بیا و ای محبوبی که دل‌ها را می‌سوزانی، حضور داشته باش.
هوش مصنوعی: ای خورشید آسمان، زمان ظهور و تجلی فرا رسیده است، بیا.
هوش مصنوعی: ای پرنده خوشبختی، امروز روز خوشی است و تو خوشحال و پیروز بیا.
هوش مصنوعی: روز من از شب تاریک‌تر است، ای شب خود، دست ما را به سمت روشنایی ببر.
هوش مصنوعی: ما چشم خود را به راه تو دوخته‌ایم و از تو خواهش می‌کنیم که نظر از ما برنداری و به ما نگاه کنی.
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که من در ignorance و نادانی به سر می‌برم. ای علم و ادب، لطفاً بیایید و مرا آموزش دهید.
هوش مصنوعی: زندگی به خاطر غم و اندوه، به فصل خزان تبدیل شده است. ای باد خوش، بیا و نوروز را با خود بیاور.
هوش مصنوعی: من به شدت needy و بیمار تو هستم، تا زمانی که جان در بدن دارم، هنوز هم بیا.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.