|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ماه روز ای به روی خوب چو ماه
باده لعل مشکبوی بخواه
گشت روشن چو ماه بزم که گشت
نام این روز ماه و روی تو ماه
شاد گردان به باده ما را خیز
که جهان شاد شد به دولت شاه
شه ملک ارسلان بن مسعود
خسرو جود و رز داد پناه
تا بود گاه و افسر آلت ملک
باد ازو افتخار افسر و گاه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و نورانیت معشوق خود شبیه به ماه اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که باده‌ای خوش‌بو و شیرین به او عطا کند. جو بزم و جشن را توصیف می‌کند که به خاطر وجود معشوق روشن و شاداب است، و شادی در این روز خاص را به خاطر حضور شاه ارسلان بن مسعود می‌داند. شاعر بر اهمیت جشن و زیبایی‌های آن تأکید می‌کند و می‌خواهد که همه در این شادی شریک شوند.
هوش مصنوعی: ای ماه زیبای من، مانند ماه روشن در آسمان، به من نگاهی بینداز و از خوشبوترین شراب لعل بپیمای.
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و درخشندگی یک شب بزم اشاره دارد که در آن چهره معشوق همچون ماه می‌درخشد. روزی که جشن برگزار می‌شود، به یاد آوری این زیبایی، به نام ماه و چهره تو نام گذاری شده است.
هوش مصنوعی: ای شادمان، باده بنوش که با آمدن این پادشاه، جهان پر از شادی شده است.
هوش مصنوعی: پادشاه ارسلان بن مسعود، که معروف به سخاوت و بخشندگی است، به همه پناه داده است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که سلطنت و سروری وجود دارد، افتخارات و نشانه‌های بزرگی از آن ناشی می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از شبستان ببشکم آمد شاه
گشت بشکم ز دلبران چون ماه
خنک این آفتاب و زهره و ماه
که نباشند جاودانه تباه
همه بر یک نهاد خویش دوند
که نگردند هرگز از یک راه
راست گویی ستارگان ملکند
[...]
ای ز عکس رخ تو ، آینه ماه
شاه حُسنی و ، عاشقانْت سپاه
هر کجا بنگری ، دمد نرگس
هر کجا بگذری ، برآید ماه
روی و موی تو نامهٔ خوبی است
[...]
کار زرگر به زر شود بر راه
زر به زرگر سپار و کار بخواه
بر فلک بر، دو مرد پیشه ورند
آن یکی درزی آن دگر جولاه
این ندوزد مگر قبای ملوک
و آن نبافد مگر گلیم سیاه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.