|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شبی از غیر آن ماه دل افروز
رخی بنمود چون خورشید در روز
مراد از روز و شب زلف و رخ اوست
مه و خورشید را این شیوه آموز
به پیش شمع رخسارش در آن شب
چو پروانه به سر گشتم به صد سوز
خطاب آمد که از دنیی و عقبی
چو گشتی محرم ما دیده بردوز
چه کوهی در بهاران فضل او دید
بیان کرد این غزل در روز نوروز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و میگوید که یک شب، چهرهای مانند خورشید را مشاهده کرده است. او به زلف و چهره معشوق به عنوان نماد روز و شب اشاره میکند. تحت تأثیر زیبایی معشوق، او مانند پروانهای در کنار شمع میسوزد. در ادامه، شاعر به مقامات دنیوی و اخروی اشاره کرده و از زیباییهای معشوق در بهار و نوروز سخن میگوید.
هوش مصنوعی: روزگاری در شبی دیگر، چهرهای زیبا و جذاب مانند ماه نمایان شد، درخشش آن به حدی بود که همچون خورشید در روشنایی روز میدرخشید.
هوش مصنوعی: معنا این است که روز و شب به زیبایی و جلوه زلف و چهره او اشاره دارد و مه و خورشید هم از او یاد میکنند. به نوعی میگوید که اینگونه زیبایی را به آنها هم آموخته است.
هوش مصنوعی: در آن شب، مانند پروانهای که به دور شمع میچرخد، به خاطر زیبایی چهرهاش و عشق به او، با احساس سوز و دلتنگی تمام در کنار او حاضر شدم.
هوش مصنوعی: پیامی آمده که وقتی از دنیا و آخرت دور شدی، به صف ما نزدیکتر میشوی و بر چشمانت پردهای قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: بهاری پر از زیبایی و برکت را در نظر بگیر که مانند کوهی باشکوه است و در این روز ویژه نوروز، شاعر این غزل را در وصف آن سروده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو بر رزم دلیران تنگ شد روز
یکی غُرم دونده شد یکی یوز
بوره بلبل بنالیم از سر سوز
بوره آه سحر از مو بیاموز
تو از بهر گلی ده روز نالی
مو از بهر دلآرامم شو و روز
درونم را به نورِ خود برافروز
زبانم را ثنای خود درآموز
جوانی را دلی پر خون جگرسوز
مگر بر دار میکردند آن روز
اگر یئی دیر قارینداش یوخسا یاوز
اوزون یولدا سنه بو در قلاوز
چوبانی برک دوت قوردلار اوکوشدور
اشیت بندن قراگوزیم قراگوز
اگر ططسن اگر رومین وگر ترک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.