در چمن جان من سرو خرامان یکی ست
نرگس رعناش دو، غنچه خندان یکی ست
گفت به غمزه لبش، جان ده و بوسی ستان
کاش دو صد جان بدی، وه که مرا جان یکی ست
من ز غم گلرخی ژاله فشانم چو اشک
ابر درین واقعه با من گریان یکی ست
طرف چمن می روی طعنه زنان سرو را
بیش خجالت مده، راه جوانان یکی ست
خسرو دلخسته را بنده صورت نگر
چونکه به معنی رسی، بنده و سلطان یکی ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر توصیفی از زیبایی و عشق است که شاعر در آن به تصویرسازی از معشوق خود میپردازد. او با استفاده از عناصر طبیعی مانند چمن، سرو و نرگس، حال و هوای احساساتش را بیان میکند. شاعر به غم خود از جدایی و حسرت بازگشت به وصال معشوق اشاره میکند و به نوعی در مذمت طعنه و خجالت میگوید. در نهایت، او به ارتباط عمیق عشق و زیبایی میپردازد و نشان میدهد که درک معنوی از یکدیگر میتواند انسان را به بندگی و سلطنتی مشترک برساند.
هوش مصنوعی: در باغ، جان من و سرو زیبا یکسان هستند، و نرگس خوشبو نیز دو تا، اما غنچههای خندان یکسان و یک شکلاند.
هوش مصنوعی: او با ناز و چشمغره به من گفت که جانم را بده و بوسهای بگیر. ای کاش میتوانستم صد جان داشته باشم، اما افسوس که تنها یک جان دارم.
هوش مصنوعی: من از غم آن گلرخ زیبا اشک میریزم، مانند اشکهای ابر که در این حال، کسی دیگر نیز با من در حال گریه است.
هوش مصنوعی: به باغ میروی و به درختان قد بلند طعنه میزنی، اما خودت را بیش از حد شرمنده نکن، زیرا مسیر جوانان یکی است.
هوش مصنوعی: خسرو دوستدار و دلشکسته را با چشم ظاهر ببین، چون وقتی به عمق معنا برسید، بنده و سلطان در واقع یکی هستند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیست
وآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست
نیست عدو را مجال، با مدد آن جمال
آیت دردش پرست، نسخهٔ درمان یکیست
عاشق و معشوق و عشق، عاقل و معقول و عقل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.