|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟
دست مراد یکدمی در کمرش در آرمی؟
سرو ندیده ام به بر، لیک به سرو قامتش
سحر زبان خود دهم تا به برش در آرمی
تنگ در آمده به بر چون جگری به تنگ بر
ور به نفیر در شود، تنگ ترش در آرمی
هست دو دیده ام به ره، ور به یکی در آیدم
بر کنمش از آن یکی در گذرش در آرمی
از قد خود کمان کنم وز رخ خویش جام زر
تا به طریق خدمتی در نظرش در آرمی
خسروم و به جای رز جام جهان نما کشم
عادت مور را شبی در نظرش در آرمی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف عشق و longing خود به معشوق می‌پردازد و انتظاری را بیان می‌کند که از دیدار او در سر دارد. او به تشبیه معشوق به سرو، زیبایی و کمال او را وصف می‌کند و از تنگی و دل‌تنگی خود در غیاب او سخن می‌گوید. شاعر آرزو دارد که نزدیک معشوق باشد و با هدایای مختلف مانند جام زر و عطر گل، محبت و خدمات خود را به او نشان دهد. در نهایت، او به زیبایی و زینت معشوق در قالب الفاظ عاشقانه و توصیفی می‌نگرد و تمنا دارد که دلش را به او بسپارد.
هوش مصنوعی: من کجا می‌توانم به آغوش تو برسم، ای سرو بلند؟ آیا می‌توانی فقط برای یک لحظه دستم را بگیری و مرا در آغوش بکشی؟
هوش مصنوعی: هرگز سروی را از نزدیک ندیده‌ام، اما برای آنکه بتوانم او را به آغوش بگیرم، با زیبایی‌های کلامم او را جادو می‌کنم.
هوش مصنوعی: به سختی و در تنگنا قرار گرفته‌ای که مانند جگر در ظرفی تنگ و کوچکی محبوس شده‌ای. هر چه بیشتر در این وضعیت بمانی، احساس تنگی و فشار بیشتری بر تو وارد می‌شود.
هوش مصنوعی: من دو چشم دارم که به راه نگاه می‌کنند؛ اگر کسی از یکی از چشمان من دربیفتد، از چشمان دیگرش عبور می‌کنم.
هوش مصنوعی: من بدنم را خمخواهم کرد و از چهره‌ام چون جامی از طلا، زیبایی نشان می‌دهم تا به گونه‌ای در خدمت او باشم و نظرش را جلب کنم.
هوش مصنوعی: من خودم را بی‌همتا می‌دانم و به جای زیبایی‌های معمولی، شایستگی‌های منحصر به فردی را در خود پرورش می‌دهم. دوست دارم شب‌ها، عادت‌های ساده و بی‌اهمیت را در نظر او دگرگون کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.